O ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει το διάλογο για την παιδεία στην κοινωνία

Δείτε στο video την ομιλία του Αλέκου Αλαβάνου στη Βουλή.

Σχετικά κείμενα: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκου Αλαβάνου στην προ ημερησιας διαταξης συζήτηση για την Παιδεία
Δευτερολογία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκου Αλαβάνου στην προ ημερησιας διάταξης συζήτηση για την Παιδεία

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Οι αριστεροί του Παναθηναϊκού

Ναι, Παναθηναϊκοί είμαστε! Και μάλιστα αρκετά παλιοί.

Από την εποχή των Πανάκη, Λινοξυλάκη, Νεμπίδη, Χολέβα, των Δομάζου, Λουκανίδη, Καμάρα, Σούρπη, Ελευθεράκη, στη συνέχεια, του Σαραβάκου, Ρότσα, Μπορέλι, Βαζέχα, Νίνη κ.α. σήμερα.

Είμαστε όμως και Αθηναίοι πολίτες. Εδώ γεννηθήκαμε, εδώ μεγαλώσαμε, εδώ ζούμε εμείς και τα παιδιά μας. Γνωρίσαμε δηλαδή, από πολύ νωρίς την επιχείρηση καταστροφής και συνεχούς υποβάθμισης (περιβαλλοντικής, πολιτισμικής, οικιστικής) αυτής της πόλης και του μοναδικού Αττικού τοπίου.

Σήμερα μιλάμε για μια πόλη έκτρωμα που «φιλοξενεί» τις δραστηριότητες του μισού πληθυσμού της χώρας. Μια πόλη που έχει «ξεχειλώσει» προς κάθε γωνιά της Αττικής, από το Λουτράκι έως το Λαύριο, που το φωτοχημικό νέφος και οι θανατηφόροι ρύποι την συνοδεύουν σχεδόν όλο τον χρόνο έχοντας γίνει το μόνιμο ντεκόρ της.

Συνέχεια στο blog: Οι Παναθηναϊκοί της Αριστεράς-Οι Αριστεροί του Παναθηναϊκού

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Καθιστική διαμαρτυρία μαθητών στη Μυτιλήνη

Καθιστική διαμαρτυρία δεκάδων μαθητών σχολείων της Μυτιλήνης χθες μπροστά στο Αστυνομικό Τμήμα (φώτο από τα Αιολικά νέα)

Δεκάδες μαθητές από πολλά σχολεία τηςΜυτιλήνης προχώρησαν σήμερα σε καθιστική διαμαρτυρία μπροστά στο Αστυνομικό Τμήμα της Μυτιλήνης. Με λουλούδια, κιθάρες, κείμενα για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, οι μαθητές με το δικό τους τρόπο τίμησαν τον δολοφονημένο συμμαθητή τους απαιτώντας ένα καλύτερο κόσμο, όπου τα παιδιά δεν θα σκοτώνονται με σφαίρες, αλλά θα μπορούν να έχουν ένα κόσμο που ονειρεύονται. Με μόρφωση, δουλειά, ασφάλεια, και δικαιώματα.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Μάθε παιδί μου γράμματα…

Το 30% των πτυχιούχων ανώτατης εκπαίδευσης αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην απόκτηση μιας σταθερής εργασιακής σχέσης, ενώ ένας στους τέσσερις νέους και νέες με πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ δεν απασχολείται σε αντικείμενο αντίστοιχο των σπουδών του.

Πέντε-επτά έτη μετά την αποφοίτησή το 84% των πτυχιούχων απασχολείται εργασιακώς, αλλά όχι απαραιτήτως με τις επιθυμητές γι΄ αυτό συνθήκες.

Οταν είσαι νέος άνεργος, κανένας δεν σε θέλει στην δουλειά του γιατί δεν έχεις προϋπηρεσία…
Οταν είσαι άνεργος στα σαράντα σου κανένας δεν σε θέλει γιατί για να είσαι άνεργος σε αυτή την ηλικία κάποιο λάκκο έχει η φάβα…
Οταν είσαι μεγάλος σε ηλικία άνεργος κανένας δεν σε θέλει στην δουλειά του γιατί τι να σε κάνει σε αυτή την ηλικία…
Οταν είσαι άνεργος πολλές φορές δεν είσαι ούτε ένας αριθμός στα κατάστιχα του ΟΑΕΔ…

Για αυτό … εμπρός μάρς!
Αριστερά!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Ετσι όπως τα κάνατε, στολίστε τα κιόλας...

Η νεολαία Συνασπισμού Μυτιλήνης τοποθέτησε δίπλα στα φωταγωγημένα δέντρα του δήμου ένα "καμμενο" που με τις χαρακτηριστικές ταμπελίτσες πληροφορούσε τους περαστικούς ότι βρισκόταν εκεί σαν μια μικρή υπενθύμιση για το οικολογικό έγκλημα που διαπράχτηκε στην Ελλάδα τον Σεπτέμβη...

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Διήμερο εκδηλώσεων του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου.

Διήμερο εκδηλώσεων των συνιστωσών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Πέμπτη – Παρασκευή 15 –16 Νοεμβρίου, Θέατρο ΦΟΜ 6 – 9 μ.μ.

Η Επιτροπή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στο νομό Λέσβου σε συνεργασία με τις τοπικές επιτροπές επιμέρους συνιστωσών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., οργανώνει διήμερο εκδηλώσεων στο θέατρο ΦΟΜ.

Συγκεκριμένα :
Α) Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ), με αφορμή τη συμπλήρωση 90 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση, διοργανώνει εκδήλωση την Πέμπτη 15 του Νοέμβρη, στις 6:00 μ.μ. στο Θέατρο του Φ.Ο.Μ Στόχος είναι η εκδήλωση να μη είναι για τους τύπους και μόνο, να μην είναι «αγωνιστικό μνημόσυνο» όπου μηχανικά θα επαναλαμβάνονται τσιτάτα και μεγαλοστομίες, αλλά, όσο είναι δυνατό, να αποτελέσει αφορμή για γόνιμο προβληματισμό Στην εκδήλωση θα υπάρξει προβολή ντοκιμαντέρ.
Β) Η Νεολαία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ διοργανώνει την Παρασκευή 16 Νοέμβρη στις 7 : 00 μ.μ. εκδήλωση για τη επέτειο του Πολυτεχνείου. Στην εκδήλωση θα μιλήσουν : ο Γιάννης Μπουρνούς, στέλεχος της Νεολαίας του ΣΥΝ και η Ρένα Δούρου μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Μετά το τέλος της συζήτησης θα γίνει προβολή της ταινίας «Σαλβαντόρ».

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Σκέψεις υπό βροχίν...

Σκέψεις υπό βροχίν...

Του Γιάννη Μπουρνού*

*Ο Γιάννης Μπουρνούς είναι μέλος της Γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού. Ήταν υποψήφιος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Λέσβου στις Εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου.

Αναδημοσίευση από το ΕΜΠΡΟΣ

...Ο χειμώνας θα είναι καυτός, τόσο για την αντιδημοκρατικά κυβερνώσα «πλειοψηφία» του 41% και των 152 βουλευτών, όσο και για όσους, αντί να παίρνουν θέση για τα οξύτατα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, βαυκαλίζονται με πολιτικά κενές, γηπεδικού τύπου σκιαμαχίες για την εκλογή του νέου Προέδρου-Εκπορθητή της εξουσίας...

Πολλοί έγραψαν –ορθώς, κατά την ταπεινή μου άποψη- πως οι κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος, με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, έβγαλαν την ελληνική κοινωνία από τη ντροπή της, από την ακινησία, την απάθεια και την ιδιώτευση απέναντι σ’ ένα καθεστώς που απαγόρευε, επιτηρούσε, συνελάμβανε, φυλάκιζε, βασάνιζε και εξόριζε –αλλά δεν κατάφερε ποτέ να εξοντώσει- την αντίθετη άποψη.
Κάτι παρόμοιο γράφτηκε και για το πανεκπαιδευτικό κίνημα, που τα τελευταία δύο χρόνια ξύπνησε την κοινωνία μας από το λήθαργο της «κοινωνικής ειρήνης» και της ανικανότητας αντίδρασης, μπροστά σε μια σειρά από νομοθετικές αλλαγές που τινάζουν στον αέρα εργατικές, κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις, που κάποτε μας εξασφάλιζαν μια αξιοπρεπή ζωή. Η γενιά του Άρθρου 16, παρότι λοιδωρήθηκε και απαξιώθηκε από τους οπαδούς της «τάξης και της ασφάλειας», κατάφερε να προσφέρει μια μοναδική και υπερπολύτιμη υπηρεσία στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινωνία: Κατάφερε με την αλύγιστη και αγωνιστική στάση της να αποσοβήσει το ενεδεχόμενο οριστικής ποινικοποίησης, όχι απλώς ενός κινήματος, αλλά ολόκληρου του αξιακού κώδικα που γεννά και αναζοπυρώνει κοινωνικές και πολιτικές αντιστάσεις ενάντια στις λεγόμενες «κυρίαρχες» πολιτικές, κάθε φορά που διαπιστώνεται πως αυτές οι πολιτικές προσβάλλουν στοιχειώδη δικαιώματα, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η «προίκα» που άφησε αυτό το κίνημα γίνεται ιδιαίτερα διακριτή το τελευταίο διάστημα:
- Κοινωνικές ομάδες δραστηριοποιούνται σε τοπικό και εθνικό επίπεδο για τη διάσωση του περιβάλλοντος και του δημόσιου χώρου.
- Τα εργατικά συνδικάτα δείχνουν να ξυπνούν από το γραφειοκρατικό τους λήθαργο και ήδη προετοιμάζουν τις αντιστάσεις τους έναντι της πιο απάνθρωπης αναδιάρθρωσης που έχει υποστεί ποτέ το ασφαλιστικό μας σύστημα (γιατί είναι απάνθρωπο να παίρνεις σύνταξη στα 70 και τα 75).
- Οι μαθητικές κοινότητες ξαναβγάινουν στο δρόμο! Κλείνουν τα σχολεία τους, ανοίγοντας τα, ταυτόχρονα, στην κριτική σκέψη, τη συζήτηση, την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα, αξίες που για πολλά χρόνια μετά την παγκόσμια ήττα της Αριστεράς παρέμεναν βαθιά χωμένες στο συρτάρι του «σύγχρονου τρόπου ζωής», του άκρατου αναταγωνισμού και της πιο ακραίας ιδιώτευσης.
- Οι φοιτητικοί σύλλογοι γεμίζουν τη φαρέτρα τους με νέο κόσμο από τους νεοεισελθόντες στα πανεπιστήμια, που αντιλαμβάνονται πως η αναγνώριση των «πτυχιών» των Κέντρων Ελευθέρων «Σπουδών» αποτελεί ταφόπλακα για το δημόσιο, δωρεάν και ακαδημαϊκό χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Ο χειμώνας θα είναι καυτός, τόσο για την αντιδημοκρατικά κυβερνώσα «πλειοψηφία» του 41% και των 152 βουλευτών, όσο και για όσους, αντί να παίρνουν θέση για τα οξύτατα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, βαυκαλίζονται με πολιτικά κενές, γηπεδικού τύπου σκιαμαχίες για την εκλογή του νέου Προέδρου-Εκπορθητή της εξουσίας...
Ας μην εξαντλούμε τη διάθεσή μας για κοινωνική αλλαγή σε μια «αντισυμβατική» απάντηση σε ένα τηλεφωνικό γκάλοπ ή στο απογευματινό μούντζωμα των θιάσων των τηλεπαραθύρων. Έχουμε τη δύναμη να κάνουμε τους ισχυρούς, αδύναμους. Έχουμε τη δύναμη να δείξουμε στο δρόμο και στους κοινωνικούς χώρους που ζούμε, σπουδάζουμε και εργαζόμαστε, ότι εμείς είμαστε η πλειοψηφία. Εμείς, που δεν ανεχόμαστε να παίζουν με την αξιοπρέπειά μας και να μετατρέπουν τη ζωή μας σε επιβίωση. Εμείς που δεν ανεχόμαστε να παρακολουθούν τις ζωές μας με μια εφιαλτική, γενικευμένη εφαρμογή της οργουελιανής κοινωνίας της επιτήρησης. Εμείς που δεν ανεχόμαστε κάποιοι τυχάρπαστοι ακροδεξιοί και «υπερπατριώτες» -της πολιτικής και όχι μόνο- να καπηλεύονται την επιθυμία μας για μια Ελλάδα αυτόνομη πολιτικά, παραγωγική, πρωταγωνίστρια στον πολιτισμό, τις επιστήμες και τους αγώνες για ειρήνη, στα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Εμείς, οι πολλοί και οι πολλές, που μάθαμε –επιτέλους- ότι μπορούμε και να νικάμε. Να μην το ξεχάσουμε, αλλά να το κάνουμε πράξη καθημερινά, τώρα που το δίκαιο της ανάγκης το επιβάλλει.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Nα υπερασπιστούμε την αλήθεια των παιδιών «που τους λεν αλήτες»

Θέλουν να ξαναβρούν τις χαμένες αξίες και την παιδική αθωότητα μέσα στη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος των μεγάλων.
Γράφει ο ΔHMHTPHΣ KOYΦOΣ*

Ξανά καταλήψεις λοιπόν. Ενώ οι ιθύνοντες και οι διευθύνοντες ελπίζουν και προβλέπουν εκτόνωση... οι αριθμοί αυξάνουν πάνω από 500 σε όλη την Eλλάδα, και βλέποντας τι παρουσιάζουν τα MME στις ειδήσεις, ο αριθμός της Λέσβου τους λείπει... Kαι το δίλημμα «είστε YΠEP ή KATA των καταλήψεων».
Ζούμε σε μια εποχή που περισσεύει η υποκρισία, η παραπληροφόρηση με την υπερπληροφόρηση, η υπεκφυγή, ο αποπροσανατολισμός.
Ζούμε μια κοινωνία, χωρίς κοινωνική συνοχή, χωρίς αλληλεγγύη, χωρίς διακριτές αξίες.
Ζούμε μια παιδεία «πειραματόζωο», προσανατολισμένη στις ανάγκες της αγοράς του ανταγωνισμού και του κέρδους.
Μέσα σ’ αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, καλούμε τους νέους ανθρώπους να διαμορφώσουν συνείδηση και ολοκληρωμένη προσωπικότητα...
Ποια συνείδηση, ποιων αξιών; Kαι ποια προσωπικότητα; Όταν η ίδια η πολιτεία πρώτη κοροϊδεύει προεκλογικά την κοινωνία, λέγοντας ότι η παιδεία είναι η προτεραιότητα και τάζει 5% του AEΠ και μετά το αναιρεί. Όταν οι κυβερνόντες πρώτοι ψεύδονται και λένε τη μισή αλήθεια κρύβοντας τις προθέσεις τους. Όταν η ίδια η εκπαιδευτική κοινότητα κοντόφθαλμα κοιτά μόνο το δικό της κομμάτι απ’ τη μικρή πίτα της υποχρωματοδότησης. Όταν οι δάσκαλοι έχουν πάψει σε μεγάλο βαθμό να είναι λειτουργοί και λειτουργούν σαν δημόσιοι υπάλληλοι. Όταν ο δάσκαλος γίνεται «επαίτης» εργασίας και απαξιώνεται ο ρόλος του. Όταν η μισή Eλλάδα κάνει φροντιστήρια στην άλλη μισή. Όταν οι γονείς μπροστά στην αβεβαιότητα για το μέλλον των παιδιών τους και το άγχος της ανεργίας τους «τα δίνουν όλα»... και τίποτα.
Όταν οι γονείς αφήνουν τα παιδιά να κάνουν αγώνες κι αυτοί ή αδιαφορούν ή τρέχουν να μαζέψουν λεφτά για τα φροντιστήριά τους...
Όταν ο πνευματικός κόσμος και οι διανοούμενοι είτε σιωπούν, είτε βολεύονται...
Όταν οι μητροπολίτες «θα σκεφτούν» αν θα κατεβάσουν τον κόσμο σε διαδήλωση όχι για την παιδεία, αλλά για το όνομα των Σκοπίων...
Όταν τα κόμματα σκυλεύουν πάνω απ’ το πτώμα της παιδείας και οι συνδικαλιστές παίζουν τα παιχνίδια των κομμάτων...
Tότε λοιπόν ίσως η φωνή των παιδιών «που τους λεν αλήτες» πρέπει να ακουστεί!
Eκείνο που θέλουν οι νέοι, οι μαθητές, είναι την αλήθεια. Θέλουν να μορφωθούν με σωστές διαδικασίες. Θέλουν να έχουν σωστά σχολεία, δημόσια, με σωστούς καθηγητές και δασκάλους. Θέλουν να έχουν χρόνο για να χαρούν, να ερωτευτούν, να παίξουν. Θέλουν να βλέπουν τους γονείς τους, όχι σαν παροχείς χρημάτων, αλλά σαν γονείς!
Θέλουν τη μόρφωση σαν διαδικασία ανθρώπινη και αξιακή κι όχι σαν «πακέτο εξεταστικό» με τιμή απάνω!
Θέλουν να ξαναβρούν τις χαμένες αξίες και την παιδική αθωότητα μέσα στη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος των μεγάλων. Θέλουν τα σχολεία χώρους δημιουργίας και ζωής κι όχι βαθμολογικά κέντρα. Τέλος, θέλουν να ξέρουν ότι αύριο θα έχουν μια δουλειά με αξιοπρέπεια!
Ποιος θα τους τα δώσει; Άραγε οι εκβιασμοί, οι απειλές, οι εισαγγελείς, οι κάμερες και οι κάθε είδους κατασταλτικοί μηχανισμοί θα τους δώσουν απαντήσεις σ’ αυτά που ζητούν; Ίσως ακόμα οι μαθητές να μην ξέρουν καλά πώς να οργανώσουν και πώς να εκφράσουν το δίκιο τους. Aντιδρούν έτσι άναρχα... εξεγείρονται, θυμώνουν, αμφισβητούν, καταλαμβάνουν τα σχολεία... Aν κάτι πρέπει να κάνουμε οι «μεγάλοι», πρέπει να ακούσουμε πίσω από τις καταλήψεις τη φωνή τους, που δεν έχει δομημένο λόγο και ιεράρχηση.

Πρέπει οι γονείς, οι καθηγητές, η κοινωνία να σταθεί δίπλα στα παιδιά, να μιλήσει, να τους εξηγήσει «αν μπορεί», να δώσει λύση στα προβλήματά τους.
Γιατί αν δεν το κάνει σωστά, τότε οι νέοι ιστορικά... εκπλήσσουν!

*O Δημήτρης Kουφός είναι αντιπρόεδρος της EΛME Λέσβου και γονιός.
Αναδημοσίευση απο το ΕΜΠΡΟΣ

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Για μια άλλη σχέση της νεολαίας με την αριστερά

Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, ερευνητής της VPRC, δίνει στην αριστερά ένα ποσοστό 27-28% στους νέους ψηφοφόρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία παίρνει ένα 15%.

O Γιώργος είναι 19 χρονών. Τον Ιούνιο έδωσε εξετάσεις και πέρασε στο Πάντειο. Μένει στη Νέα Ιωνία και οι γονείς του ψηφίζουν ΝΔ. Ο ίδιος μέχρι σήμερα δεν ήξερε τίποτε για κόμματα, πολιτική και οργανώσεις της αριστεράς. Είπε σε σύντροφο που φόραγε ένα αυτοκόλλητο του ΣΥΡΙΖΑ την ημέρα των εκλογών, ότι θέλει να οργανωθεί στον ΣΥΡΙΖΑ.
Κατά πάσα πιθανότητα αυτός δεν είναι ο γενικός κανόνας. Δεν θα θέλουν όλοι οι πρωτοετείς φοιτητές ή οι μαθητές να ενταχθούν στην αριστερά. Όμως υπάρχουν σημάδια που όσοι θέλουν και μπορούν να τα αποκωδικοποιήσουν, πρέπει να τα πάρουν υπόψη τους. Το περσινό βήμα της νεολαίας με τον ανυποχώρητο και σκληρό αγώνα της ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και τον νόμο-πλαίσιο στα Πανεπιστήμια, πέρα από την συνδικαλιστική και την πολιτική του σημασία, είχε ένα ευρύτερο αποτέλεσμα. Την –με μαζικούς όρους– έκφραση της αντίθεσης μιας ολόκληρης γενιάς με το κράτος, την επίσημη πολιτική, τα δύο κόμματα εξουσίας, την αστυνομία, τους δικαστές, τα ΜΜΕ. Αυτή η αντίθεση γεννά έστω και στοιχειωδώς μια μικρή ή μεγαλύτερη στροφή, ψάξιμο, αναζήτηση.

Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, ερευνητής της VPRC, δίνει στην αριστερά ένα ποσοστό 27-28% στους νέους ψηφοφόρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία παίρνει ένα 15%. Ποσοστό τριπλάσιο από το κανονικό του ποσοστό, ενώ καταγράφεται ως τρίτη δύναμη σε αυτές τις ηλικίες. «Περίεργη» η τρίτη θέση, αν σκεφτεί κάποιος την οργανωμένη δύναμη των οργανώσεων της αριστεράς. Φυσιολογική, αν σκεφτούμε τη στάση των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στα κινήματα και την επιμονή στο «ενωτικά και αριστερά».
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια υπάρχει η δυνατότητα να συγκροτηθεί και να αναπτυχθεί ένα ρεύμα της αριστεράς μέσα στο χώρο της νεολαίας. Η γενιά των 400 και 500 ευρώ, η γενιά του άρθρου 16, η γενιά του «φραπέ και του καναπέ» κατά τους προσδιορισμούς των δημοσιολόγων, έδωσε το δικό της μήνυμα σε αυτές τις εκλογές.
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια υπάρχει η δυνατότητα να αλλάξει η δυσμενής σχέση ανάμεσα στην αριστερά και τον δικομματισμό, και αν όχι να ανατραπεί, τουλάχιστον να φτάσει σε πιο «λογικούς» συσχετισμούς.

Η γενιά της ανασφάλειας, της εκπαιδευτικής αντιμεταρρύθμισης, της απαξίωσης πτυχίων και δικαιωμάτων, των μισθών-χαρτζιλίκι, δειλά και μειοψηφικά έστω, αποδίδει τις ευθύνες για το μέλλον που της ετοιμάζουν. Και τις αποδίδει στο πολιτικό σύστημα συνολικά, στο σύστημα διακυβέρνησης, στο κράτος και στις κυβερνήσεις του.

Αυτή η γενιά δίνει τη δυνατότητα και δείχνει το δρόμο στην αριστερά. Αν η αριστερά και ειδικά η κομμουνιστική αριστερά θέλει να αλλάξει τον πολιτικό συσχετισμό και όχι απλά τα εκλογικά νούμερα ή την κοινοβουλευτική της δύναμη, μια άλλη σχέση με τη νεολαία είναι απαραίτητη. Και αυτή η σχέση δεν μπορεί να εξαντλείται στην προεκλογική ρητορεία, αλλά να συνεχίζεται στη μετεκλογική δράση και παρέμβαση, τέτοια που θα προετοιμάζει συνολικές κοινωνικές συγκρούσεις. Η αριστερά, όσο είναι μετά Χριστόν προφήτης στα νεολαιίστικα ξεσπάσματα, θα τσιμπάει ποσοστά, αλλά δεν θα ανατρέπει τον συσχετισμό.
Η ανατροπή του συσχετισμού σημαίνει πραγματική πολιτική και κοινωνική παρέμβαση και όχι επικοινωνιακές, τηλεοπτικές, εικονικές κινήσεις. Η ανατροπή του συσχετισμού σημαίνει να εκφωνείται ο λόγος της νεολαίας από την ίδια τη νεολαία και όχι από μεσήλικες αντιπροσώπους της.

Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και ήταν εκείνη η δύναμη που πολιτεύτηκε –σωστά– με βάση τα προβλήματα της νεολαίας, απέκτησε την πιο ηλικιωμένη κοινοβουλευτική ομάδα. Πολιτική ατολμία, κομπρεμί, ασυμπίεστοι εγωισμοί, λόγια και μόνο λόγια; Η αναφορά στη νεολαία γίνεται για να σώσουμε την τιμή της αριστεράς και να τσιμπήσουμε ποσοστά, ή για να αλλάξουμε το πολιτικό τοπίο;

Σήμερα οι δυνατότητες που ανοίγονται, είναι ακόμη μεγαλύτερες για εκείνη την αριστερά που, πρώτον, επιμένει ενωτικά, στην ανασυγκρότηση πριν από όλα της αριστεράς και του κινήματος, και που, δεύτερον, προβάλλει το ικανό, δυνατό, εφικτό ενός άλλου κοινωνικού συστήματος, ενός διαφορετικού κόσμου. Ο προσδιορισμός και η αποκάλυψη του σημερινού, ορατού εχθρού, του νεοφιλελευθερισμού, πρέπει να συνοδεύεται από το όραμα μιας άλλης κοινωνίας.

Υπάρχουν σημαντικές ευκαιρίες, υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες. Και αυτό δεν αποτελεί έναν αριστερό ή κομματικό πατριωτισμό. Οι νέοι άνθρωποι που σήμερα αναζητούν την ένταξή τους στις γραμμές της αριστεράς δεν είναι η απειροελάχιστη μειοψηφία. Υπάρχουν πολλοί σαν τον Γιώργο. Είναι πολύ περισσότεροι από όσοι ήταν χθες και προχθές. Ας τους συναντήσουμε.

του Χρίστου Κατσούλα
από την Αριστερά!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Που θα πάει πια αυτή η κατάσταση;

Ανακοίνωση του ΔΑΜΑΣ Μυτιλήνης

Η απερισκεψία των υπεύθυνων για τα σχολεία του νησιού και όλου του νομού Λέσβου φαίνεται για ακόμη μία φορά με την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Έχει περάσει περίπου 1,5 μήνας και σε πολλά σχολεία λείπουν ακόμα βιβλία για βασικά μαθήματα, σε πολλά λύκεια και κατευθύνσεων, που αναγκάζει τους καθηγητές να βγάζουν τόνους φωτοτυπιών, και αυτό όχι πάντα. Αυτό το πρόβλημα είναι κυρίως ευθύνη του Υπουργείου που δεν έχει στείλει ακόμα τα βιβλία

Άλλο ένα χρόνιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η εκπαιδευτική κοινότητα της Λέσβου είναι η έλλειψη σχολικών κτιρίων. Το Αθλητικό Γυμνάσιο Μυτιλήνης (Τ. Α . Δ.) στεγάζεται σε παλιά αποδυτήρια του σταδίου. Το Ειδικό Εργαστήριο (Ε. Ε. Ε. Ε. Κ.), όπως 3ο Λύκειο, 5ο- 2ο Δημοτικό και άλλα σχολεία, στεγάζονται, μερικώς ή πλήρως, σε λυόμενες αίθουσες με στοιχειώδη θέρμανση. Τα Ε. Π. Α. Λ. έχουν ένα συγκρότημα κτιρίων το οποίο, με την πρώτη βροχή, είτε πλημμυρίζει, ή αρχίζει να αποσυντίθεται σαν κύβος ζάχαρης. Όλα τα παραπάνω είναι απλά παραδείγματα τα οποία είναι γνωστά στις δημοτικές και νομαρχιακές αρχές του τόπου.

Η έλλειψη καθηγητών σε σχολεία της πόλης, αλλά κυρίως των χωριών του νομού, είναι άλλη μία κουκκίδα που προστίθεται στη λίστα ντροπής των προβλημάτων. Αυτή η έλλειψη προκαλεί καθημερινά πολλά κενά των μαθητών. Και αυτό την στιγμή που υπάρχουν τόσοι αδιόριστοι καθηγητές…

Τέλος, πρέπει να γίνει αναφορά και για το Μουσικό Σχολείο της πόλης, το οποίο αντιμετωπίζει σχεδόν όλα τα παραπάνω προβλήματα.. Εδώ και μια 10ετία περίπου ζητάει από τους υπεύθυνους φορείς, κτίριο για τη στέγαση του και ειδικούς χώρους για μουσική. Επίσης, έχει κάθε χρονιά έλλειψη βιβλίων και καθηγητών μουσικής, με αποτέλεσμα να χάνουν πολλές ώρες κάθε βδομάδα. Αφού, λοιπόν, οι δημοτικές αρχές δεν παίρνουν στα σοβαρά αυτά τα θέματα, πώς να μπορέσουν να τα πάρουν τα παιδία; Από τους περσινούς απόφοιτους, στην Γ’ βάθμια εκπαίδευση πέρασαν οι δύο από τους οκτώ μαθητές της Γ’ λυκείου.

Αυτή η απαρίθμηση των προβλημάτων περιέχει τρεις φορές την λέξη «έλλειψη». Χρησιμοποιώντας την για ακόμη μία φορά, θα μιλήσουμε για ΕΛΛΕΙΨΗ δραστικών μέτρων στη λύση των προβλημάτων αυτών από τους υπεύθυνους φορείς. Κάντε επιτέλους κάτι για να λέμε ότι έχουμε την αξιοπρεπή εκπαίδευση που δικαιούμαστε…Άλλωστε η δουλειά των μαθητών είναι να διαβάζουν, να παρατηρούν και να αντιδράνε…

Δίκτυο
Αυτόνομων
ΜΑθητικών
Σχημάτων Μυτιλήνης

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Κατάληψη στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου (ΚΕΔ)

Κατάληψη πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της ΚΕΔ, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το ξεπούλημα του φυσικού πλούτου στη Ζαχάρω.

Γύρω στα 70 άτομα από τη Νεολαία Συνασπισμού, με την αλληλέγγυα συμμετοχή του Βουλευτή Β' Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Λαφαζάνη, προχωρήσαμε σήμερα στις 10.00 το πρωί σε κατάληψη των γραφείων της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου (ΚΕΔ), στη συμβολή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας & της οδού Κόνιαρη. Αφού ακινητοποιήθηκαν οι 2 σεκιουριτάδες της εισόδου, ανεβήκαμε στον 6ο όροφο, όπου στεγάζονται τα γραφεία του Δ.Σ. και του Προέδρου της ΚΕΔ. Κρεμάστηκε κάθετο γιγαντοπανό από τον 6ο ως τον 3ο όροφο της πρόσοψης του κτιρίου (στην Αλεξάνδρας) με σύνθημα "Ό,τι γλύτωσε από τη φωτιά τους, θα το κάψει η ανάπτυξή τους" και μείναμε στο κτίριο, ενημερώνοντας τους υπαλλήλους για τους λόγους της κατάληψης και τις θέσεις μας για το ζήτημα και απαιτώντας να δούμε τον Πρόεδρο, ο οποίος απουσίαζε και -φυσικά- δεν ήρθε ποτέ...Η κατάληψη έληξε μετά τις 11.30 χωρίς παρατράγουδα και η κινητοποίηση συνεχίστηκε επί της Αλεξάνδρας με άνοιγμα δεύτερου πανό και μοίρασμα προκηρύξεων στους περαστικούς και...μέσα στα παράθυρα των διερχόμενων λεωφορείων και τρόλεϋ.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...