Ο μποναμάς που έχαναν οι κτηνοτρόφοι μας όλα αυτά τα χρόνια....

Για χρόνια επέστρεφαν ως "αναπορρόφητα" στις Βρυξέλλες, τα ποσά που αφορούν την ενίσχυση του του πρόβειου και αγελαδινού γάλακτος μέσα από το ειδικό καθεστώς ενίσχυσης των μικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους. Δηλαδή, από την ανικανότητά τους (;) οι κτηνοτρόφοι μας έχαναν χρήματα.
Τώρα παινεύονται, ότι "κατόπιν ενεργειών τους", θα καταφέρουν να απορροφήσουν (και) αυτούς τους πόρους.
Τι να πούμε εμείς; Το αυτονόητο το βαφτίζουν "επιτυχία τους".
Ποιος όμως θα τους ζητήσει ευθύνες για το ότι τόσα χρόνια δεν έκαναν τίποτα;

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Μας βλέπουν με συμπάθεια!

Με.. συμπάθεια είδε τα αιτήματα της λεσβιακής αντιπροσωπείας ο Γενικός Γραμματέας των αγροτών, όπως μας πληροφορεί τοπική εφημερίδα.
Έτσι, τις ανοιχτές και αιμορραγούσες πληγές του αγροτικού κόσμου του νησιού, η κυβέρνηση τις φυσάει για να κλείσουν.
Και το θέμα βεβαίως δεν είναι αυτό. Έτσι και αλλιώς ήταν αναμενόμενο.
Το θέμα είναι τι θα κάνουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Η εαρινή σύναξης των αγροτοσωτήρων...

Μαζεύτηκαν εχτές, ο πρόεδρος, ο αντινομάρχης, ο άλλος πρόεδρος, ο δήμαρχος, δυο - τρεις παρατρεχάμενοι και μερικοί περίεργοι, να συζητήσουν, λέει, τα προβλήματα των "προϊόντων" . Να συζητήσουν, λέει, γιατί ενώ στους άλλους έδωσαν, σε εμάς δεν έδωσαν...

Και αποφάσισαν να πάνε, όλοι μαζί, στην Αθήνα, για να είναι πολλοί...
Να τους φοβηθεί ο υπουργός...
Να ζητήσουν και αυτοί από τον Υπουργό να δώσει...

Οι αγροτοσωτήρες, πήραν τα μέτρα τους και ποιος είδε το θεριό και δε το φοβήθηκε!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Τοπική ανάπτυξη και αγροτική παραγωγή

Διαμορφώθηκε η αντίληψη ότι, στα πλαίσια μιας ανταγωνιστικής ανάπτυξης, πρέπει συνεχώς και υποχρεωτικά η αγροτική ιδιοκτησία να μεγαλώνει . Στο τέλος αυτού του δρόμου βρίσκονται οι μεγάλες γεωργικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, που είναι σε θέση να συνδυασθούν με τεχνολογικές εξελίξεις και ένταση εισροών και παράλληλα κατασπατάληση φυσικών πόρων και μόλυνση του περιβάλλοντος

Εξετάζοντας τα ουσιαστικά ζητήματα που καθόρισαν τις εξελίξεις στον αγροτικό τομέα και συνεχίζουν να δρουν καθοριστικά, διαπιστώνουμε ότι, ενώ πλήττονται από τις εξελίξεις αυτές, πολλοί κάτοικοι της υπαίθρου υιοθετούν προσεγγίσεις που για χρόνια καλλιέργησε συστηματικά με όλους τους τρόπους και τα μέσα που διέθετε, το δοσμένο σύστημα ανάπτυξης. Ετσι:

1)Διαμορφώθηκε η αντίληψη ότι, στα πλαίσια μιας ανταγωνιστικής ανάπτυξης, πρέπει συνεχώς και υποχρεωτικά η αγροτική ιδιοκτησία να μεγαλώνει . Στο τέλος αυτού του δρόμου βρίσκονται οι μεγάλες γεωργικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, που είναι σε θέση να συνδυασθούν με τεχνολογικές εξελίξεις και ένταση εισροών και παράλληλα κατασπατάληση φυσικών πόρων και μόλυνση του περιβάλλοντος. Το βαμβάκι επιβεβαιώνει αυτή την εξέλιξη.
2)Χρησιμοποιήθηκε σαν δείκτης ανάπτυξης η εντατική μείωση του αγροτικού πληθυσμού, συσχετίζοντας την οικονομία της χώρας μας με τα κυρίαρχα καπιταλιστικά βιομηχανικά κράτη. Το βέβαιο είναι ότι, η απογύμνωση της υπαίθρου δεν συνοδεύτηκε από ενίσχυση του τομέα της μεταποίησης αλλά από δυσανάλογη επιβάρυνση του ισοζυγίου αγροτικών προϊόντων .
3)Υιοθετήθηκε ένα καταναλωτικό πρότυπο και στον αγροδιατροφικό τομέα, παρά και ενάντια στην παγκόσμια αναγνωρισμένη μεσογειακή διατροφή, που αλλοιώνει τα διατροφικά χαρακτηριστικά της Ελληνικής οικογένειας ακόμη και στα χωριά.
4)Εγκαταλείφθηκε παντελώς η αγροτική έρευνα, που συνδύαζε το τοπικά προσαρμοσμένο πολλαπλασιαστικό υλικό με τα ποικίλα εδαφοκλιματικά περιβάλλοντα της ηπειρωτικής και της νησιώτικης χώρας, και οδηγηθήκαμε στην απόλυτη εξάρτηση με είδη και ποικιλίες που ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές των πολυεθνικών και τις κατευθύνσεις του παγκόσμιου οργανισμού εμπορίου και του ΔΝΤ.
5)Απαξιώθηκε ο κοινωνικός ιστός των οικισμών της υπαίθρου , που χωρίς αξιόλογο εισόδημα, παντελή έλλειψη κοινωνικής μέριμνας και πολιτισμικής υποστήριξης προκάλεσε την φυγή των νέων προς τα αστικά κέντρα με την ψευδαίσθηση «μιας καλύτερης ζωής»

Έτσι, διαμορφώθηκε ένα μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης που είχε σαν αποτέλεσμα:

α)Την απαξίωση του αντικείμενου της αγροτικής παραγωγής
β) Την εγκατάλειψη της γεωργικής απασχόλησης από σημαντικό τμήμα των αγροτών και κτηνοτρόφων.
γ) Την απομάκρυνση του πληθυσμού από την ύπαιθρο
δ)Την μόλυνση των εδαφών ,των πηγών και του υδροφορέα
ε) Την ερήμωση ολόκληρων χωριών ,την αλλοίωση του παραδοσιακού χαρακτήρα των οικισμών και της πληθυσμιακής σύνθεσης των.
στ) Την εξάντληση των βοσκήσιμων περιοχών και την υποβάθμιση της φυτοκοινωνίας των
ζ)Την αποψίλωση των περιαστικών ζωνών-μεριάδων των χωριών, την αποσάθρωση των εδαφών ,την καταστροφή του υπαίθριου και του αγροτικού τοπίου.
η)Την υποβάθμιση της ποιότητας των εκλεκτών παραδοσιακών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων ολόκληρης της ηπειρωτικής και της νησιώτικης χώρας.

Αποτέλεσμα αυτού του μοντέλου ανάπτυξης είναι η εντεινόμενη διαμόρφωση ενός ανταγωνιστικού δίπολου πόλεις –ύπαιθρος, όπου και στα τα δύο σκέλη η κατάσταση χειροτερεύει: εργασιακά, οικιστικά, περιβαλλοντικά, πολιτισμικά. Οι «διωγμένοι» από τα χωριά κάτοικοι της υπαίθρου, κατά κύριο λόγο αγρότες, έγιναν στην πλειοψηφία τους μετανάστες στον ίδιο τον τόπο τους, υποχρεούμενοι σε επίπεδο απασχόλησης και διαβίωσης με πολύ αρνητικές συνθήκες.

Η αειφορική ανάπτυξη απαιτεί ένα συνολικό διαχειριστικό πλαίσιο με βάση τη διασύνδεση μιας τοπικής κοινωνίας με τα γεωγραφικά όρια μιας περιοχής. Κοινός παρανομαστής μιας τέτοιας προοπτικής είναι η υποχρεωτική σύνδεσή της με την διαχείριση των νερών μιας ή περισσοτέρων ή τμήματος μιας υδρογεωλογικής λεκάνης απορροής. Η δέσμευση αυτή καθορίζεται από το γεγονός ότι η διαχείριση των νερών μαζί με τους αποδέκτες , αποτελεί το βασικό επίπεδο λειτουργίας ενός διαχειριστικού πλαισίου στην κατεύθυνση της αειφορικής ανάπτυξης. Ότι βρέχει η φύση και όπου παρεμβαίνει ο άνθρωπος, αθροιστικά, κατά κύριο λόγο αντανακλάται και προσμετρείται στα νερά.
Η ανθρωπογεωγραφία μιας περιοχής που διαμορφώθηκε ιστορικά σε διαφορετικές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες και μεταβλήθηκε από την επίδραση του αναπτυξιακού μοντέλου που αναφέρθηκε παραπάνω, δεν μπορεί να οδηγείται σε διοικητική αναδιάρθρωση σε ανεξαρτησία από την προϋποθέσεις ενός αειφορικού διαχειριστικού πλαισίου. Η χωροταξική κατανομή των διάφορων παραγωγικών δραστηριοτήτων και των αναγκαίων κοινωνικών υποδομών, αποτελεί αντικείμενο σοβαρής επεξεργασίας και προσαρμογής, με ευθύνη της τοπικής κοινωνίας και την συνεργασία του συνόλου των επιστημονικών κλάδων και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Σε κάθε περίπτωση η φέρουσα ικανότητα μιας περιοχής ,καθορίζεται από τα ιδιαίτερα εδαφοκλιματικά χαρακτηριστικά της και αξιολογείται η συμπληρωματική λειτουργία της σε συσχέτιση με τις γειτονικές περιοχές, ειδικά για την διαχείριση των φυσικών πόρων.
Μέχρι τώρα η αποσπασματική και ευκαιριακή ανάδειξη δραστηριοτήτων σε επίπεδο οικισμού ή Δήμου ή Νομού, οδήγησε σε διάσπαση των σχέσεων μεταξύ παραγωγικών τομέων αλλά και μεταξύ των διαφόρων τμημάτων περιοχών. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της ανεξέλεγκτης ουσιαστικά οικοδομικής δραστηριότητας στην ακτογραμμή της Θεσσαλίας σε ανεξαρτησία όχι μόνον από τα απόβλητα που δημιουργεί, από την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή του Κισσάβου και του Μαυροβουνίου, αλλά και την γενικότερη συσχέτιση με τις δενδροκομικές καλλιέργειες και τις υποδομές των οικισμών του Δώτιου πεδίου. Αν σε αυτά προστεθεί το γεγονός ότι το μεγαλύτερο τμήμα των δύο βουνών είναι περιοχές NATURA,διαφαίνεται έντονα η ανάγκη ενοποιημένης συσχέτισης όλων των παραγωγικών, οικιστικών, περιβαλλοντικών, τουριστικών, κοινωνικών δράσεων στα πλαίσια ενός μεταβατικού αειφορικού διαχειριστικού πλαισίου ανάπτυξης.
Η προώθηση και η δυνατότητα των ΣΧΟΟΑΠ να ανταποκριθούν σε μια τέτοια προοπτική, θα καθορισθεί από την απόφαση των τοπικών κοινωνιών να ενσωματώσουν στην δράση τους την σχέση που επιβάλει η τοπική ανάπτυξη με την αειφορική λειτουργία του οικοσυστήματος που «επικάθεται» σε ολόκληρη ή τμήμα μιας λεκάνης απορροής.
Το αειφορικό διαχειριστικό πλαίσιο οφείλει να ενσωματώσει δράσεις αλλά και να προωθήσει αποφασιστικά μια φιλοσοφία «του τόπου μου»στους αγρότες και τους κατοίκους μιας τοπικής κοινωνίας. Ενός τόπου που παράγει, αλλά και ανακυκλώνει όλα τα αέρια ,υγρά, στερεά απορρίμματα και απόβλητα που δημιουργεί και συμβάλει σταδιακά μέσα από φάσεις και χρονοπρογραμματισμό, στην αποκατάσταση του υπόγειου υδροφορέα, των λιμνών ,χειμάρρων και ποταμών. Που δεν καίει τα υπολείμματα της βλάστησης μολύνοντας την ατμόσφαιρα, αλλά με ενσωμάτωση ή κομποστοποίηση σε συνδυασμό με τα απόβλητα των κτηνοτροφικών μονάδων, αυξάνει την οργανική ουσία και την παραγωγικότητα των εδαφών. Που θα κατακτάει συνεχώς ανώτερες «θέσεις» στην ισορροπία του οικοσυστήματος της περιοχής του διαχειριστικού πλαισίου με τα χρόνια, ενισχύοντας την παραγωγή και την αποδοτικότητά του σε προϊόντα προέλευσης.
Πρωταρχική σημασία σε ένα τέτοιο παραγωγικό περιβάλλον έχει η παρουσία και η ενίσχυση των μικρών και μεσαίων αγροτών που μπορούν να ανταποκριθούν στην παραγωγή προϊόντων ποιότητας. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι θα προσδιορισθούν και θα λειτουργήσουν οι αναγκαίες ισορροπίες που καθορίζουν την συλλογική διαχείριση των πρώτων υλών και των παραγόμενων προϊόντων, με ευθύνη των συλλογικών οργάνων των παραγωγών και των μηχανισμών της τοπικής εξουσίας-αυτοδιοίκησης που έχει την συνολική ευθύνη του διαχειριστικού πλαισίου.

Η παραγωγή της κάθε τοπικής κοινωνίας που θα δημιουργεί σταδιακά ισορροπημένες σχέσεις ανάμεσα:
- στα νερά και στην άρδευση των καλλιεργειών,
- την γεωργική και την κτηνοτροφική παραγωγή,
- την παραγωγή και την μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων
- την φέρουσα ικανότητα του οικοσυστήματος και την οικιστική ανάπτυξη
- τις τεχνολογικές εξελίξεις και την προσαρμογή στην ανοχή του οικοσυστήματος
- την σημαντικότητα της γεωργικής απασχόλησης και την αειφόρο ανάπτυξη,
θα σταθεροποιήσει τις παραγωγικές ικανότητες της κάθε περιοχής και θα αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της εργασίας και της ζωής σε οργανωμένους οικισμούς της υπαίθρου,σε σχέση με τα αβίωτα αστικά κέντρα.

Σταδιακά η κάθε τοπική κοινωνία, στα πλαίσια της τοπικής αυτοδιοίκησης,θα πρέπει να αποκτήσει ταυτότητα και προδιαγραφές, κινούμενη ταυτόχρονα στην κατεύθυνση της οργάνωση της αγροτικής παραγωγής και της αποκατάστασης του περιβάλλοντος και του τοπίου.

του Κώστα Δεληγιάννη, Γεωπόνου, 18ο τεύχος “Δρόμου των Αγροτών”, Νοέμνριος-Δεκέμβριος 2008

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Βρε καλώς τα τα παιδιά!

"Κινητοποιήση", αλλά στο τέλος του μήνα, αποφάσισε ο κ. Γιαζιτζόγλου, που προετοιμάζει "αγροτοκτηνοτροφικό συλλαλητήριο". Αυτό, γιατί όπως δήλωσε χτες το βράδυ στα κανάλια, "η απόφαση της ΓΕΣΑΣΕ είναι να γίνεται μια κινητοποίηση κάθε φορά σε κάθε νομό ξεχωριστά" ή κάπως έτσι.

Προφανώς ο "πράσινος" αγροτοσυνδικαλιστής περίμενε τη γραμμή, τα προβλήματα των αγροτών της Λέσβου όμως δεν περιμένουν καμιά γραμμή. Οι τουφεκιές στον αέρα που προετοιμάζουν για να ξεπλύνουν τις ευθύνες τους όλοι αυτοί που τόσα χρόνια χαντάκωσαν τον αγροτικό κόσμο, αλλά και το αγροτικό κίνημα στη Λέσβο, δεν πείθουν κανέναν.

Ήδη σε διάφορα χωριά της Λέσβου οι αγρότες συναντιούνται - και όχι μόνο στους καφενέδες! Δειλά - δειλά μια νέα κατάσταση αρχίζει να εμφανίζεται στο αγροτικό κίνημα.

Γιατί τελικά ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι αγρότες μας να κερδίσουν κάτι, είναι η οργάνωση τους μέσα στα χωριά τους.
Γιατί τελικά ο μόνος τρόπος για να σωθούν τα χωριά μας, είναι να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους οι ίδιοι οι αγρότες!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Εγγληματική αδιαφορία για το μέλλον της Λέσβου

Ο νομός μας είναι από τους πρώτους νομούς της χώρας σε βιολογικές καλλιέργειες. Μια σημαντική διάκριση που μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια άλλη αγροτική ανάπτυξη, για μιας άλλης μορφής ανάπτυξης του τόπου μας γενικότερα.

Υπάρχουν χωριά ολόκληρα, περιοχές ολόκληρες του νησιού, που μπορούν κάλλιστα να χαρακτηριστούν ώς "πράσινες". Να αποτελέσουν παράδειγμα για όλη την Ελλάδα.

Όμως, χιλιάδες βιοκαλλιεργητές της Λέσβου, δεν έχουν πάρει τις επιδοτήσεις για το 2006 και το 2007. Ένα θέμα που "σέρνεται" εδώ και καιρό και "λύνεται" από σύσκεψη σε σύσκεψη και από "ενέργειες ημετέρων" και "ενέργειες του νομάρχη".

Όμως, ούτε μια φορά το νομαρχιακό συμβούλιο δεν ασχολήθηκε, όχι με τα προβλήματα των βιοκαλλιεργητών, αλλά με το πως θα αξιοποιηθεί αυτό το "συγκριτικό πλεονέκτημα¨που διαθέτουμε, προκειμένου να μπει η τοπική αγροτική μας οικονομία σε μια άλλη τροχιά.

Εάν αυτό δεν είναι δείγμα, τουλάχιστον αδιαφορίας, τότε ανάμεσα στα άλλα, σε αυτό τον τόπο οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Να πάρουν οι αγρότες της Λέσβου την κατάσταση στα χέρια τους!

Οι ελιές μαζεύονται αλλά το λάδι δεν πουλιέται.

Το αγροτικό εισόδημα καταρρέει, οι αγρότες σε όλη την Ελλάδα πιάνουν τους δρόμους.
Στα χωριά της Λέσβου υπάρχει αναβρασμός. Στους καφενέδες η μοναδική συζήτηση είναι για το μαξούλι.

Όμως η "τοπική ηγεσία" των αγροτών, η Ενωση και η ΣΕΑ είναι άφαντες. Αυτοί στην πραγματικότητα δεν θέλουν τους αγρότες στους δρόμους. Γιατί κάτι τέτοιο θα τους ξεγύμνωνε και θα τους ξεμπρόστιαζε μπροστά στα μάτια των αγροτών. Γιατί θα αναδείκνυε και τις δικές τους ευθύνες για την κατάσταση που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγροτικός κόσμος και το αγροτικό κίνημα στο νησί μας. Ετσι κάνουν το καθήκον τους με «δηλώσεις» και «ασκήσεις θάρρους» και «επαναστατικότητας» των 50 νοματαίων.

Είναι καιρός οι αγρότες της Λέσβου να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Είναι καιρός να αναδείξουν τους νέους ηγέτες τους. Είναι καιρός να οργανωθούν!

Είναι καιρός να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Μέχρι πότε οι βιοκαλλιεργητές της Λέσβου θα κάθονται και θα περιμένουν;

Πριν από δύο μήνες ο τοπικός τύπος έγραφε: "Δρομολογήθηκε από τον ΟΠΕΚΕΠΕ η διαδικασία για την πληρωμή των επιδοτήσεων στους βιοκαλλιεργητές της περιοχής μας" κάτι που " οφείλεται στις παρεμβάσεις του Προέδρου της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου της Νέας Δημοκρατίας, Στρατή Κυρατζή, ο οποίος μετέβη αρκετές φορές στην Αθήνα για το συγκεκριμένο θέμα, ζητώντας "πολιτική λύση" στο σοβαρό πρόβλημα που προέκυψε."

Δύο μήνες μετά οι βιοκαλλιεργητές δεν έχουν πάρει τίποτα. Όλοι πετάνε τις ευθύνες από πάνω τους.

Οι βιοκαλλιεργητές στη Λέσβο παρότι είναι χιλιάδες είναι ανοργάνωτοι. Αυτό τους κάνει αδύνατους και ευάλωτους σε κάθε "τοπικοπαράγοντα" που σπεκουλάρει.

Όταν θα καταλάβουν τη δύναμή τους, ενωθούν και διεκδικήσουν συλλογικά και αγωνιστικά, αυτό που έπρεπε να τους είχαν δώσει πριν από χρόνια, αυτό που υποχρεούται το κράτος να τους έχει δώσει εδώ και χρόνια, τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Οι αγρότες αγωνίζονται για να ζήσουν

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο τέτοιας ρευστότητας που ακόμη και η Ε.Ε. οδηγείται στην άρση του Συμφώνου Σταθερότητας. Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο στηρίζει αυτήν την επιλογή, αλλά και έσπευσε από τους πρώτους να ενισχύσει με 28 δισ. ευρώ το τραπεζικό σύστημα. Δεν πρέπει να πράξει ανάλογα με το ευπαθέστερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, τους αγρότες, όταν μάλιστα η επείγουσα παρέμβασή της για τα δύο πρώτα μέτρα της ενίσχυσης του αγροτικού εισοδήματος και της προστασίας των περουσιακών στοιχείων του αγρότη δεν κοστίζει περισσότερο από 1 δισ. ευρώ;

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις της φετινής χρονιάς δεν αποτελούν μόνο μια επανάληψη του αγώνα υπεράσπισης της αγροτικής δραστηριότητας. Είναι κυρίως μια μάχη επιβίωσης ολόκληρου του αγροτικού χώρου.

Ανεξάρτητα από την κλιμάκωση ο τωρινός αγώνας των αγροτών παρουσιάζει εκείνα τα χαρακτηριστικά που εξασφαλίζουν δύο ζητούμενα για όλες τις κινητοποιήσεις, την καθολική συμμετοχή και την κοινωνική συναίνεση. Βέβαια η συγκεκριμένη αναδεικνύει και μια ελπίδα, τη συμμετοχή των νέων αγροτών.

Σε συνεχή πτώση η παραγωγή, η απασχόληση και το εισόδημα
Η αρνητική κατάσταση στον χώρο δεν προέκυψε ξαφνικά κι ούτε οφείλεται αποκλειστικά στις μειωμένες ενισχύσεις της νέας ΚΑΠ. Είναι αποτέλεσμα της έλλειψης συγκεκριμένης εθνικής στρατηγικής, τόσο από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ, αλλά και της ανυπαρξίας του συνεταιριστικού κινήματος.

Η πτώση της αξίας της αγροτικής παραγωγής είναι συνεχής και διαρκής, όπως φαίνεται από την εξέλιξη της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας του αγροτικού τομέα στο ΑΕΠ. Στο διάστημα 2004-2007 συρρικνώθηκε σε σταθερές τιμές κατά 24 ποσοστιαίες μονάδες και η συμβολή του στο ΑΕΠ έπεσε από το 5% στο 3%, ενώ ταυτόχρονα το ποσοστό απασχόλησης έπεσε από το 15% του ενεργού πληθυσμού στο 9%? την ίδια βέβαια περίοδο το γεωργικό εισόδημα μειώθηκε κατά 24%, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 5%.

Ειδικά τη φετινή χρονιά οι αγρότες βρέθηκαν μπροστά σε μια πρωτοφανή πτώση των τιμών των προϊόντων και σε μια κατακόρυφη άνοδο του κόστους παραγωγής με αποτέλεσμα να αδυνατούν να ζήσουν τις οικογένειές τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και σε προϊόντα που είχε ανάγκη η εγχώρια αγορά-όπως είναι τα δημητριακά και τα κηπευτικά- διαμορφώθηκαν τόσο χαμηλές τιμές, που καθιστούσαν ακόμη και τη συγκομιδή από μόνη της ασύμφορη, ενώ την ίδια βέβαια στιγμή τα βλέπουν να πωλούνται στην αγορά σε τιμές πολλαπλάσιες.
Η αποδυνάμωση των αγροτών οδηγεί στην ισχυροποίηση των καρτέλ. Κι ενώ η κυβέρνηση αποδέχεται το δίκαιο των αγροτικών αιτημάτων και ειδικά το μειωμένο εισόδημα, στην ουσία προσπαθεί με επικοινωνιακά τεχνάσματα ν’ αποφύγει τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις και να μεταφέρει ακόμη και τη φετινή πτώση στις επιπτώσεις της επερχόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης. Το πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αποτελεί πρότυπο αριθμητικών αλχημειών, που στοχεύουν στην πρόκληση σύγχυσης, αφού συνυπολογίζει στο ποσό της στήριξης και τις αποζημιώσεις και ενισχύσεις που έτσι και αλλιώς θα έπαιρναν οι αγρότες τη φετινή χρονιά. Και βέβαια ούτε την κρίση που έρχεται θα αντιμετωπίσει, αλλά ούτε την άμεση ανάγκη ενίσχυσης του εισοδήματος καλύπτει.
Ως απόρροια αυτής της πολιτικής θα δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα οδηγήσουν τη συγκέντρωση της αγροτικής δραστηριότητας σε λίγα χέρια, αλλά και σε διαρθρωτικές αλλαγές που θα αποσταθεροποιήσουν συνολικά τον κοινωνικό ιστό του αγροτικού χώρου.
Η αδυναμία των αγροτών να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους προς τις τράπεζες και τους προμηθευτές θα μεγιστοποιήσουν τις σχέσεις εξάρτησης με τους ισχυρούς του κλάδου. Η συμβολαιακή γεωργία θα επικρατήσει πλήρως με αποτέλεσμα να ενδυναμωθούν τα καρτέλ και οι μικρομεσαίοι αγρότες να οδηγηθούν σε έξοδο από τον χώρο.
Όμως μια τέτοια εξέλιξη θα επιταχύνει τέτοιες διαρθρωτικές αλλαγές στην αγροτική οικονομία, που ενδέχεται να επανεμφανιστούν ακόμη και φαινόμενα φεουδαρχικής λειτουργίας στην ύπαιθρο.
Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ κινούνται εκτός πραγματικότητας

Φαίνεται λοιπόν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει συλλάβει ούτε το μέγεθος της κρίσης που μαστίζει την ελληνική γεωργία, ούτε τις επερχόμενες επιπτώσεις από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Την ίδια βέβαια ώρα και η αξιωματική αντιπολίτευση επιδίδεται σε επικοινωνιακού χαρακτήρα προσεγγίσεις που δείχνουν ότι όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τις ευθύνες της, αλλά κι ούτε έχει αντιληφθεί την κατάσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε κάθε νέα του εμφάνιση στις αγροτικές περιοχές ο κ. Παπανδρέου παρουσιάζει και καινούργιο πακέτο.

Οι αγρότες θέλουν απτές αποδείξεις και ουσιαστικά κίνητρα για να συνεχίσουν τη γεωργική δραστηριότητα. Οι νέοι για να μείνουν στις ρίζες τους χρειάζονται όχι μόνο επενδυτικές διαρθρώσεις, αλλά και συνθήκες διαβίωσης ανάλογες αυτών των αστικών περιοχών.
Η πρόταση της ριζοσπαστικής αριστεράς
Μια ορθολογική προσέγγιση σήμερα πέραν της άμεσης ενίσχυσης του εισοδήματος της φετινής χρονιάς με στόχο την επιβίωση των αγροτικών οικογενειών πρέπει να στοχεύει επιπλέον στη διασφάλιση της συνέχειας της γεωργικής δραστηριότητας και στη στήριξη της κοινωνικής συνοχής της υπαίθρου.
Τα μέτρα αυτά είναι:
Η άμεση ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος:

Των αγροτών που έχουν εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο.
Της φυτικής παραγωγής σε προϊόντα που οι τιμές τους κατέρρευσαν, όπως είναι τα δημητριακά, το βαμβάκι, το λάδι, οι ελιές και άλλα.
Της ζωικής παραγωγής στους τομείς αιγοπροβατοτροφείας και αγελαδοτροφείας.
Αύξηση της επιστροφής ΦΠΑ στο 15% για όλα τα προϊόντα φυτικής και ζωικής παραγωγής.
Αύξηση κατά 50% του επιστρεφόμενου ποσού του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης.
Η προστασία των περιουσιακών στοιχείων κάθε αγρότη στα σημερινά επίπεδα:
Πάγωμα κάθε διαδικασίας εκποίησης με πλειστηριασμό περιουσιακού στοιχείου αγρότη για ένα διάστημα, π.χ. δύο χρόνων.
Πάγωμα των χρεών στις Τράπεζες και αναστολή καταβολής δανειακών δόσεων για το ίδιο διάστημα.

Η σταθερότητα και η ανάπτυξη της παραγωγικής διαδικασίας:

• Άτοκα καλλιεργητικά δάνεια για τους μικρομεσαίους αγρότες.
• Μακροπρόθεσμα δάνεια με χαμηλό επιδοτούμενο επιτόκιο, για να γίνουν επενδύσεις στον αγροτικό τομέα.
• Άμεση χρηματοδότηση βασικών έργων υποδομής και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της γεωργικής δραστηριότητας.

Η οργάνωση σε νέα βάση του συνδικαλιστικού κινήματος με στόχο την ουσιαστική παρέμβαση στο κύκλωμα εμπορίας των προϊόντων και προμήθειας των εφοδίων. Τέτοιες μορφές μπορεί να είναι οι :

Ομάδες Παραγωγών κατά κλάδο σε επίπεδο Δήμων και Νομαρχιών
Αγροτικοί Σύλλογοι κατά Δήμο

Η στήριξη της κοινωνικής μέριμνας και του τομέα των υπηρεσιών του αγροτικού χώρου:

• Μέτρα κοινωνικής μέριμνας και φροντίδας, ιδιαίτερα υπηρεσιών υγείας, μέριμνας για τα παιδιά και την τρίτη ηλικία, μεταφορών από το χωριό στο πλησιέστερο αστικό κέντρο.
• Δημιουργία και οργάνωση δομών στις Δημόσιες Υπηρεσίες ώστε να υπάρξουν άμεσες και δωρεάν υπηρεσίες στην ύπαιθρο.
• Η ανασυγκρότηση της υπαίθρου μέσα από τη χάραξη και υλοποίηση μιας περιφερειακής πολιτικής που θα έχει ως στόχο τη σμίκρυνση του χάσματος μεταξύ κέντρου και επαρχίας.

Ίσως μερικοί αναρωτηθούν πόσο κοστίζουν οι παραπάνω προτάσεις, πού θα βρεθούν τα χρήματα και πώς θα ξεπεραστεί η ΚΑΠ;
Η απάντηση είναι απλή:

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο τέτοιας ρευστότητας που ακόμη και η Ε.Ε. οδηγείται στην άρση του Συμφώνου Σταθερότητας. Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο στηρίζει αυτήν την επιλογή, αλλά και έσπευσε από τους πρώτους να ενισχύσει με 28 δισ. ευρώ το τραπεζικό σύστημα. Δεν πρέπει να πράξει ανάλογα με το ευπαθέστερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, τους αγρότες, όταν μάλιστα η επείγουσα παρέμβασή της για τα δύο πρώτα μέτρα της ενίσχυσης του αγροτικού εισοδήματος και της προστασίας των περουσιακών στοιχείων του αγρότη δεν κοστίζει περισσότερο από 1 δισ. ευρώ;

Για τα υπόλοιπα 5 μέτρα πρέπει να αρχίσει πάραυτα ένας ουσιαστικός διάλογος, αλλά και δεσμευτικός στις προτάσεις του για όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Του Βαγγέλη ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ, μέλους Π.Γ. ΣΥΝ και πρώην βουλευτής Εύβοιας

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Γεωργικές επιδοτήσεις: Η Ελλάδα έχει πληρώσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ πρόστιμο από το 1999 μέχρι σήμερα!

Μέτρα στήριξης ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ για τους αγρότες ανακοίνωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Σωτήρης Χατζηγάκης.

Αλλά:...
Υπερβαίνουν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ τα πρόστιμα που έχει πληρώσει η Ελλάδα, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι, για κακοδιαχείριση των αγροτικών επιδοτήσεων από το 1999 μέχρι σήμερα. Επιπλέον, έχει ήδη δρομολογηθεί από την Κομισιόν η διαδικασία παρακράτησης του 10% των κοινοτικών πόρων που λαμβάνουν οι Έλληνες αγρότες για στρεμματικές ενισχύσεις και μέτρα αγροτικής ανάπτυξης.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, οι αιτίες της απώλειας των κοινοτικών πόρων είναι πολύ συγκεκριμένες και διαχρονικές. Έχουν να κάνουν με καθυστερημένους και αναξιόπιστους ελέγχους, με απουσία ελαιοκομικού μητρώου καθώς και την μη σωστή λειτουργία του συστήματος καταγραφής ζώων.

Εξαιρετικά απαισιόδοξη εμφανίζεται η αρμόδια Επίτροπος σε ό,τι αφορά το μέλλον των γεωργικών επιδοτήσεων στην Ελλάδα και υπενθυμίζει πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σύμφωνα με την οποία, οι έλληνες αγρότες κινδυνεύουν να απολέσουν το 10% των επιδοτήσεων τους εξαιτίας της συνεχιζόμενης ανικανότητας των ελληνικών αρχών να προχωρήσουν σε ένα αξιόπιστο σύστημα πληρωμών και ελέγχου.

Σχετικό κείμενο: Γεωργικές επιδοτήσεις: Η Ελλάδα έχει πληρώσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ πρόστιμο από το 1999 μέχρι σήμερα!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Να ξαναγεννηθεί το αγροτικό συνεταιριστικό κίνημα!

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, σε μια εποχή που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη μόνη λύση για τη στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών, βρίσκονται σε πλήρη απαξίωση, οικονομική και κοινωνική Ούτε οι ίδιοι οι αγρότες δεν τους εμπιστεύονται πλέον και δεν περιμένουν ότι θα υποστηριχτούν τα συμφέροντα τους από αυτούς.

Η ουσία του αγροτικού προβλήματος δε βρίσκεται στην εφαρμογή κάποιων ρυθμίσεων, στα πανωτόκια, στα επιτόκια των καλλιεργητικών δανείων και των επιστροφών ή άλλες όπως επιχειρεί η κυβέρνηση, αλλά σ’ αυτό κάθε αυτό το μέλλον της γεωργίας και του αγροτικού κόσμου. Τι θα παράγουν, που θα το πουλήσουν, σε ποιες τιμές, με ποια προοπτική επιβίωσης στο άμεσο και απώτερο μέλλον.
Όλα τα προϊόντα φέτος αντιμετωπίζουν τρία άσχημα και οξύτατα προβλήματα:

Α) απότομη πτώση των τιμών παραγωγών σε συνδυασμό με τη διόγκωση του κόστους παραγωγής.
Β) την αδυναμία διάθεσης της παραγωγής παρά τις εξευτελιστικές τιμές
Γ) τα προϊόντα φθάνουν στον καταναλωτή σε πολύ υψηλότερε τιμές.

Οι αγρότες, ιδιαίτερα οι μικρομεσαίοι πληρώνουν τώρα τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στις νεοφιλελεύθερες επιλογές της ΚΑΠ, που μέσα στο κλίμα των κατευθύνσεων που διαμορφώνει ο ΠΟΕ, τα κέρδη των οικονομικά ισχυρών μπαίνουν πάνω από τους μικρομεσαίους παραγωγούς και τους καταναλωτές. Έτσι οι αθρόες εισαγωγές ομοειδών και κατώτερης ποιότητας προϊόντων και οι μειώσεις στις επιδοτήσεις, οδηγούν το ένα μετά το άλλο τα προϊόντα σε βαθιά και μακροχρόνια κρίση. Σήμερα αποδιαρθρώνεται η πρωτογενής παραγωγή με τεράστιες επιπτώσεις σε παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα, η διατροφική εξάρτηση της χώρας μας ολοένα μεγαλώνει και υπάρχει ραγδαία επιδείνωση της εξαγωγικής θέσης της στο εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων, η ελληνική γεωργία βρίσκεται σε κρίση. Κι αυτή η κρίση επιδρά σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου.
Το δυσμενές περιβάλλον που διαμορφώνεται από τη νέα ΚΑΠ, οι νόμοι της αγοράς και οι επιλογές της κυβέρνησης, έχουν δραματικές επιπτώσεις στους αγρότες όταν συνδυάζονται:

Α) Με την κερδοσκοπική ασυδοσία του εμποροβιομηχανικού κεφαλαίου και την έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου (στις τιμές, στις εισαγωγές και στην ποιότητα των προϊόντων και τροφίμων)
Β) Με την ανυπαρξία ουσιαστικά, Συνεταιριστικών οργανώσεων, που κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να παρεμβαίνουν σε όλο το κύκλωμα παραγωγής, επεξεργασίας και διάθεσης των προϊόντων για λογαριασμό και προς όφελος των αγροτών.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, σε μια εποχή που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη μόνη λύση για τη στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών, βρίσκονται σε πλήρη απαξίωση, οικονομική και κοινωνική Ούτε οι ίδιοι οι αγρότες δεν τους εμπιστεύονται πλέον και δεν περιμένουν ότι θα υποστηριχτούν τα συμφέροντα τους από αυτούς.

Οι αγροτικοί Συνεταιρισμοί και οι αγροτικοί Σύλλογοι έχουν αδρανοποιηθεί, εκφυλίζονται, χρεοκοπούν και έχουν χάσει τον αγωνιστικό τους προσανατολισμό. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερα στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις που έχουν μετατραπεί σε γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, σε προθάλαμους παραγοντισμού και σε εκλογικούς μηχανισμούς νομής της εξουσίας.

Στην ουσία λειτουργούν ως «σπονδυλική στήλη» του δικομματισμού στην ύπαιθρο. Κάτω από το βάρος, μιας διαμορφωμένης ανταγωνιστικής αγοράς, η πλειοψηφία της οποίας έχει πελατειακές, κομματικές ή κρατικές εξαρτήσεις, έχουν οδηγηθεί σε κρίση και χρεοκοπία
Η τακτική αυτή τους οδήγησε στην υπερχρέωση και την καταρράκωση της αξιοπιστίας τους ακόμη και στα ίδια τους τα μέλη. Έτσι το συνεταιριστικό κίνημα οδηγήθηκε σε εκφυλισμό και παρακμή, τη στιγμή μάλιστα που η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι είναι η μόνη λύση για να μπορεί να σταθεί αποτελεσματικά απέναντι στις τάσεις της αγοράς ο μικρός και μεσαίος αγρότης. Αφού χρησιμοποιήθηκε με ευθύνη των διοικήσεων του από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, δυσφημίστηκε και υπερχρεώθηκε αδυνατεί να παρέμβει στην αγορά. Σ’ όλο τον κόσμο οι συνεταιρισμοί αναπτύχθηκαν από τη συλλογική δράση και οργάνωση των παραγωγών, αλλά στη χώρα μας θεωρήθηκε ότι μπορούν να είναι «δημόσιες» υπηρεσίες εξυπηρέτησης κομματικών επιδιώξεων.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αντί να προωθήσει και να στηρίξει την υγιή κοινωνική και επιχειρηματική συνεταιριστική δράση, τους αναθέτει τη διαχείριση προγραμμάτων και ενισχύσεων που δεν τους ανήκουν. Προκειμένου να επιβιώσουν αναγκάζονται να χρεώνουν στα μέλη τους υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχει το κράτος και να χρησιμοποιούν τις ομάδες παραγωγών για να καλύπτουν λειτουργικά έξοδα, δημιουργώντας νέες αντιθέσεις μεταξύ Συνεταιρισμών και Ομάδων Παραγωγών.

Όμως πιστεύουμε ότι υπάρχει ελπίδα ανατροπής αυτής της κατάστασης. Κι αυτή βρίσκεται στη συσπείρωση όλων των αγροτών στο χώρο τους -γεωγραφικό και κλαδικό- που ενώ βλέπουν τα προβλήματα και αμφισβητούν τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, παραμένουν αμέτοχοι, περιμένουν από άλλους ή αφήνουν σε άλλους να διαχειρίζονται τις τύχες τους, αποκομμένοι από τη συλλογική αγωνιστική δράση.

Πρέπει να ανακαλύψουμε πάλι τον όρο ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ και τι σημαίνει για το ριζοσπαστικό αγροτικό κίνημα σήμερα. Είναι ώριμη και επιτακτική η ανάγκη να υπάρξει ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο, ένας νέος καταστατικός χάρτης για τους συνεταιρισμούς με θεμελιώδη χαρακτηριστικά : 1) τη δημοκρατική συμμετοχική λειτουργία και την καθιέρωση της απλής αναλογικής σε όλες τις βαθμίδες εκπροσώπησης και 2) τον παραγωγικό προσανατολισμό τους.

Πρέπει σήμερα ο αγροτικός κόσμος να αποκτήσει τη συνδικαλιστική και συνεργατική έκφραση που όχι μόνο θα τον ξεμπλοκάρει από τον ασφυκτικό κομματικό εναγκαλισμό και θα τον μετατρέψει σε ουσιαστικό εκφραστή και υπηρέτη των αγωνιών του Έλληνα αγρότη.

του Νίκου Παπαδόπουλου, αγρότη-Συντονιστή ΝΕΑΚ, 17ο τεύχος “Δρόμου των Αγροτών”, Αύγουστος-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2008

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Οι τρείς αντινομάρχες και ο βουλευτής....

Οι τρεις αντινομάρχες, Χάρης Γραμμός (υπεύθυνος αγροτικών θεμάτων), Θεόδωρος Βαλσαμίδης και Μαρία Τσουβελεκάκη, ο γενικός γραμματέας της νομαρχίας, Παναγιώτης Καλλονιάτης (όλοι στελέχη της τοπικής ΝΔ), ο βουλευτής του ΚΚΕ Σ. Σκοπελίτης (που μάλιστα μίλησε), καναδυό δήμαρχοι και μια χούφρα αγρότες και κτηνοτρόφοι, συμμετείχαν στο χθεσινό "παν"αγροτικό συλλαλητήριο της ΣΕΑ στη Πλατεία Σαπφούς.

Δεν είναι ότι ο αγροτικός κόσμος της Λέσβου, δεν έχει προβλήματα. Εχει και μάλιστα σοβαρά. Όμως, δεν παίρνει εδώ και πολύ καιρό στα σοβαρά την τοπική ηγεσία του "συνεπούς αγροτικού κινήματος". Για αυτούς τους γυρνάει την πλάτη.

«Εμείς οφείλουμε να κάνουμε κινητοποιήσεις ακόμη κι αν δε συμμετέχουν οι αγρότες», δήλωσε ο, συμπαθής κατά τα άλλα, βουλευτής του ΚΚΕ. Χωρίς να τον απασχολεί το γιατί δεν συμμετέχουν οι αγρότες.

Τόσο μακρυά είναι νυχτωμένοι τελικά;

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

"Ξαναζεσταίνει" την ιερή συμμαχία με το ΚΚΕ ο νομάρχης Λέσβου

Σε συνέντευξη του στην τοπική εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ" ο Νομάρχης Λέσβου Παύλος Βογιατζής αναφέρθηκε μεταξύ των άλλων στις κινητοποιήσεις των αγροτών και στη συνεργασία του με το ΚΚΕ και το Σταύρο Σκοπελίτη. Επιχειρεί μάλιστα να "ξαναζεστάνει" μια παλιά πολιτική φιλία.
Προφανώς για να μη υστερήσει σε σχέση με τη κεντρική πολιτική σκηνή και τις συμμαχίες που εκεί γίνονται, ο Νομάρχης Λέσβου λέει μεταξύ των άλλων στη συνέντευξη του :

Μετά το τέλος της θητείας σας ως νομάρχης, τι θα κάνετε; Θα ιδιωτεύσετε; «Η νομαρχία μού στέρησε ένα πράγμα που για μένα ήταν τρόπος και φιλοσοφία ζωής. Μιλώ για την ενασχόλησή μου με τον αγροτικό συνδικαλισμό. Είναι λογικό όταν βρίσκεσαι σε μια θέση, όπως αυτή του νομάρχη, να νιώθεις αμηχανία μέσα σε ένα συλλαλητήριο ή σε μια συγκέντρωση. Ξεκαθαρίζω ότι δεν έχουν αλλάξει οι απόψεις μου. Εγώ ήμουν και είμαι δίπλα στον αγρότη. Αισθάνομαι δίπλα στον αγρότη. Όμως οι άλλοι δεν το βλέπουν έτσι.»

Έτσι εξηγείται και η απουσία σας από τα συλλαλητήρια της ΣΕΑ;«Τον τελευταίο καιρό δε συμμετέχω στα συλλαλητήρια της ΣΕΑ γιατί δε θέλω να φέρω σε δύσκολη θέση τους ανθρώπους με τους οποίους πραγματικά αγωνιστήκαμε μαζί όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Από τότε που εκλέχθηκα νομάρχης, σιγά-σιγά άρχισα να μην καλούμαι στις συνεδριάσεις της ΣΕΑ. Ελπίζω όταν θα πάψω να είμαι νομάρχης να έχω μια θέση, όχι στη διοίκηση της ΣΕΑ, αλλά ανάμεσα στους αγρότες που αγωνίζονται για τα προβλήματά τους.»

Πώς είναι η σχέση σας με τον πρόεδρο της ΣΕΑ, το Σταύρο Σκοπελίτη;«Με το Σταύρο Σκοπελίτη μάς συνδέει μια πολύ βαθιά φιλία και μια πάρα πολύ ανθρώπινη και καλή σχέση. Είναι από τους ανθρώπους που εκτιμώ στην πολιτική. Είναι σε ένα κόμμα που έχει ξεκάθαρες θέσεις, ίσως είναι το μόνο κόμμα που έχει ξεκάθαρη πολιτική. άσχετα αν συμφωνεί κανείς με αυτή ή όχι. Με τιμά η φιλία του και αισθάνομαι κι εγώ τα ίδια που νιώθει εκείνος για μένα.
Αυτό όμως δεν έχει να κάνει με την πολιτική. Στην πολιτική υπάρχουν διαφωνίες, αντιρρήσεις. Είχαμε μια πολύχρονη συνεργασία στα αγροτικά ζητήματα και πιστεύω πως μετά το τέλος της θητείας μου ως νομάρχης θα έχουμε τη δυνατότητα να συνεργαστούμε ξανά για τα αγροτικά ζητήματα.
Πιστεύω πως όταν κι ο Σταύρος θα σταματήσει να ασχολείται με την πολιτική θα συνεχίσουμε να είμαστε δύο πάρα πολύ καλοί φίλοι, όπως είμαστε και σήμερα.»

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Για μια σταγόνα γάλα...

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, εδώ και χρόνια το πρόβλημα οξύνεται. Πόσο θα πουληθεί το γάλα.

Φέτος οι συνεταιρισμοί της Λέσβου έκαναν ένα βήμα μπροστά. Αποφάσισαν να κρατήσουν μια στάση, να διαπραγματευθούν από κοινού με όλους τους τυροκόμους μαζί.

Μια κίνηση που ενώ είναι σωστή, ωστόσο στην πράξη νομιμοποιεί το τοπικό καρτέλ των τυροκόμων.

Ομως η κατάσταση γρήγορα φτάνει σε αδιέξοδο. Το μέτωπο των συνεταιρισμών φαίνεται ότι σπάει.
Εμείς το έχουμε πει, όσο καθαρά γίνεται, με όσες δυνάμεις έχουμε στον χώρο των κτηνοτρόφων: Το πρόβλημα της κτηνοτροφίας στη Λέσβο είναι διαρθρωτικό. Δεν μπορούμε πια να το αφήσουμε να αναπαράγεται από χρονιά σε χρονιά.

Προϋπόθεση για να λυθεί ο φαύλος κύκλος υπάρχει είναι να παρθούν πρωτοβουλίες και να αναπτυχθούν κινήματα, που θα ξεπερνούν την σημερινή κατάσταση και θα αναδεικνύουν στην πράξη ένα άλλα μοντέλο οργάνωσης του κυκλώματος παραγωγής και διάθεσης. Αυτό το μοντέλο πρέπει να στηρίζεται πρώτα και κύρια στους παραγωγούς και τις συνεταιριστικές τους οργανώσεις και πρέπει να αναπτύσσει συνέργειες με τους καταναλωτές και τα κινήματα τους. Αυτό το μοντέλο είναι εφικτό και υλοποιήσιμο.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Σύντροφοι έχουμε πρόβλημα!

Αντιγράφουμε από τον σημερινό Ριζοσπάστη: "Εκατοντάδες αγροτοκτηνοτρόφοι της Λέσβου συγκεντρώθηκαν χτες το πρωί στην πλατεία Σαπφούς στη Μυτιλήνη, διεκδικώντας τιμές επιβίωσης και ανατροπή της ακολουθούμενης αντιαγροτικής πολιτικής."

Όταν καμιά πενηνταριά νοματαίοι, βαφτίζονται εκατοντάδες, μόνο και μόνο για να πούμε ότι εδώ στη Λέσβο έχουμε "συνεπές αγροτικό κίνημα" και όταν μάλιστα κάτι τέτοιο το πιστεύουμε, τότε το πρόβλημα είναι βαθύτερο σ.φοι.

Οχι μόνο δεν είμαστε σε θέση να δούμε τις ευθύνες μας αλλά μια τέτοια κατάσταση μας βολεύει για να δείχνουμε στην πράξη ότι εμείς είμαστε η πρωτοπορία....
Δυστυχώς

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Συνέχιση της αγροτικής παραγωγής και «δίχτυ» κοινωνικής προστασίας στην ύπαιθρο

H παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση βρήκε τον γεωργικό τομέα της χώρας μας ήδη προβληματικό και σε βαθιά μακρόχρονη κρίση και τον αγροτικό κόσμο απογοητευμένο.
Οι αποδιαρθρώσεις που έφερε η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ, οι στρεβλώσεις στην εμπορία των αγροτικών προϊόντων, τα καρτέλ και η αισχροκέρδεια στα τρόφιμα, οι ελληνοποιήσεις, συνδυάστηκαν εκρηκτικά με την αλματώδη αύξηση του κόστους παραγωγής ( κυρίως λόγω της αύξησης στο πετρέλαιο και τα λιπάσματα ), την κατακόρυφη πτώση των τιμών στα σιτηρά και την κρίση στη στην αγορά οπωροκηπευτικών.

"Κρίση" στην κρίση
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το ελληνικό αγροτικό εισόδημα το 2007 μειώθηκε κατά 0,3%, με αύξηση στο σύνολο της ΕΕ (27) κατά 5,4% . Επιπλέον, τους πρώτους εννέα μήνες του 2008 το κόστος παραγωγής αυξήθηκε κατά 13,7%, ενώ οι τιμές παραγωγού κατά 11%, με αποτέλεσμα το αγροτικό εισόδημα να εμφανίζει νέα μείωση κατά 2,7% ( ΕΣΥΕ).

Η ραγδαία πτώση των τιμών ιδίως στα σιτηρά, το βαμβάκι και το ελαιόλαδο τους τελευταίους μήνες, που έφτασε σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής, οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες τόνους αδιάθετης φετινής παραγωγής να στοιβάζονται στις αποθήκες και αποθαρρύνει τους αγρότες να συγκομίσουν τα προϊόντα τους.

Η γενικευμένη αδυναμία των αγροτών να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης τους και να εκπληρώσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς τις τράπεζες και τους προμηθευτές, κάνει πλέον ορατό τον κίνδυνο απώλειας ( βίαια ή από ανάγκη ) περιουσιών και χωραφιών.
Ενός κακού…μύρια έπονται
Αν δεν παρθούν μέτρα, τα αποτελέσματα στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο, θα είναι τραγικά:

- Μείωση της γεωργικής παραγωγής και μεγαλύτερη συγκεντροποίηση κεφαλαίου στον πρωτογενή τομέα. Ισχυροποίηση φαινομένων καρτέλ. Ενδυνάμωση της οικονομικής εξάρτησης όλων των συντελεστών παραγωγής.
-Δραματική επανεμφάνιση της αποξένωσης του παραγωγού, όχι μόνο από το παραγόμενο προϊόν, αλλά, κυρίως, από τους συντελεστές παραγωγής του.
-Συγκέντρωση γης σε ξένα με την παραγωγή χέρια. Πιθανές αλλαγές χρήσεων και μείωση της γεωργικής γης.
-Εξαφάνιση της μικρομεσαίας αγροτιάς. Μαζική εγκατάλειψη της υπαίθρου, αστυφιλία και μεγαλύτερη κοινωνική πίεση στις πόλεις Διάρρηξη του κοινωνικού ιστού στην ύπαιθρο.

Παλιά «γομάρια»… Νέα περπατησιά;
Η κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται να συλλάβει το μέγεθος της κρίσης που μαστίζει την ελληνική γεωργία. Μένει σταθερά εγκλωβισμένη στο «τρίγωνο της αμαρτίας» : Τράπεζες – Συνεταιριστές – Αγορά.

Κάνει «λάστιχο» τις διαδικασίες διανομής των κοινοτικών ενισχύσεων, ελπίζοντας πως οι αγρότες θα ξεχάσουν ότι η ΕΕ απειλεί να περικόψει το 10% των επιδοτήσεων εξ αιτίας του διάτρητου ΟΣΔΕ, που επιμένει να εφαρμόζει.

Δίνει άτοκα 150 εκ. ευρώ στους ίδιους Συνεταιρισμούς που στάθηκαν αδύναμοι να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Επιμένει να αγνοεί ότι οι όποιες επιδοτήσεις και ενισχύσεις, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πρωτογενώς το εισόδημα.
Άμεσα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης
Η ένταση και η οξύτητα των φαινομένων απαιτούν μέτρα που να περιορίζουν τις αρνητικές συνέπειες, να συμβάλλουν σήμερα στην βελτίωση των συνθηκών ζωής των οικονομικά ασθενών, αφήνοντας ανοιχτές «χαραμάδες» για ριζοσπαστικές αλλαγές αύριο.
Αυτά τα μέτρα πρέπει να απλώνουν ένα «δίχτυ» κοινωνικής προστασίας στην ύπαιθρο παρέχοντας ασφάλεια στους κατοίκους της και ενθαρρύνοντας τη συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας και να περιλαμβάνουν:
1.Την δημιουργία συνθηκών που διασφαλίζουν την συνέχεια και τη σταθερότητα της γεωργικής παραγωγικής διαδικασίας .

-Διαμόρφωση χαμηλών επιτοκίων (μέσω κρατικής επιδότησης του επιτοκί-ου) για βραχυπρόθεσμα δάνεια που σχετίζονται ευθέως με την συνέχιση της γεωργικής παραγωγής
-Έκδοση για τα επόμενα δύο χρόνια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσί-ου, για κάθε αγρότη, καλλιεργητικής κάρτας με διάρκεια αντίστοιχη της καλλιεργητι-κής περιόδου και με οικονομικό πλαφόν βασισμένο στα δηλωμένα φορολογικά στοι-χεία της τελευταίας τριετίας. Με την κάρτα αυτή μέσω μίας και μοναδικής τράπεζας της επιλογής του, ο αγρότης επιλέγει τούς νόμιμους προμηθευτές των εισροών του οι οποίοι αποπληρώνονται το τίμημα των πωλήσεών τους απ ευθείας από την τράπεζα, μέχρι του ποσού του εγκεκριμένου πλαφόν. Στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου κεφαλαιοποιείται το εκταμιευθέν ποσό, και γίνεται ένα ειδικό χαμηλότοκο δάνειο με ορίζοντα απόσβεσης την πενταετία.

2.Την διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων κάθε αγρότη στα σημερινά τους επίπεδα

-Πάγωμα κάθε διαδικασίας εκποίησης με πλειστηριασμό περιουσιακού στοι-χείου αγρότη για ένα διάστημα π.χ. δύο χρόνων
-Πάγωμα των χρεών στις Τράπεζες και αναστολή καταβολής δανειακών δόσεων για το ίδιο διάστημα

3.Το αντιστάθμισμα της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των κατοίκων της υπαίθρου με δωρεάν κοινωνικές παροχές .

- Μέτρα κοινωνικής μέριμνας και φροντίδας , ιδιαίτερα υπηρεσιών υγείας, μέριμνας για τα παιδιά και την τρίτη ηλικία, μεταφορών από το χωριό στο πλη-σιέστερο αστικό κέντρο.
- Δημιουργία και οργάνωση δομών στις Δημόσιες Υπηρεσίες ώστε να υπάρ-ξουν άμεσες και δωρεάν υπηρεσίες στην ύπαιθρο.

Στην αναζήτηση διεξόδου από την κατάρρευση του αγροτικού κόσμου, η Ρι-ζοσπαστική Αριστερά, οφείλει να πρωταγωνιστήσει. Με το άπλωμα της δραστηριότητας της στον αγροτικό κόσμο και τους κατοίκους της υπαίθρου, μπορεί να αναδείξει την ανωτερότητα του πολιτικού της λόγου και το κοινωνικό του περιεχόμενο , να πετύχει την αλλαγή των συνειδήσεων και να στρέψει τον πολιτικό άξονα της περιφέρειας αριστερά.

Ειρήνη Κατσινοπούλου, Γεωπόνος – Υπεύθυνη Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής ΣΥΝ
Νίκος Στουπής,Γεωπόνος – Τμήμα Περιφερειακής Ανάπτυξης ΣΥΝ

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Για το αγροτικό ζήτημα

Σήμερα απαιτείται ένα εθνικό σχέδιο αναζωογόνησης και ανάπτυξης της υπαίθρου με δύο βασικούς στόχους: Την αύξηση του εισοδήματος των αγροτών και κτηνοτρόφων και την ολόπλευρη ανάπτυξη της υπαίθρου με μέτρα πολιτικής που θα βελτιώνουν τις συνθήκες και το επίπεδο ζωής.

Προχωράμε στη διαμόρφωση της «Εναλλακτικής προγραμματικής μας πρότασης», την οποία θα συζητήσουμε με την κοινωνία. Τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και στη Λέσβο, θέτουμε για συζήτηση τις απόψεις και προτάσεις στους αγρότες και τους φορείς τους.
1. Ξεκαθαρίζουμε ότι αντιμετωπίζουμε το πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, δάση κλπ) ως ένα ενιαίο χώρο, ως ένα σύνολο δραστηριοτήτων μέσα από τις οποίες:

• παράγονται υλικά αγαθά, ΤΡΟΦΙΜΑ, δηλαδή αγαθά απαραίτητα για την διατροφή και επιβίωση του λαού μας. Και βέβαια μας ενδιαφέρει ζωηρά τα τρόφιμα αυτά, να είναι προσιτά, δηλαδή φθηνά αλλά και υγιεινά και ασφαλή για αυτούς που θα τα καταναλώσουν.
• Υποστηρίζεται η απασχόληση, η διατήρηση και η αύξηση των θέσεων εργασίας.
• Προστατεύεται το περιβάλλον γιατί όλες οι εφαρμοζόμενες τεχνικές οφείλουν όχι μόνο να το σέβονται αλλά και να το περιφρουρούν.

Σε αυτά τα πλαίσια απαιτούνται:
1. Δημόσιες πολιτικές για την ενίσχυση της «κοινωνικής θέσης» των αγροτών
2. Ξεκάθαρες πολιτικές για την ενίσχυση της συλλογικής δράσης των αγροτών, για την ενίσχυση της διαπραγματευτικής τους θέσης ώστε να μπορούν να υπερασπιστούν με αξιώσεις το μόχθο τους, το εισόδημα τους, το δικαίωμα τους να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
3. Μέτρα μείωσης της ψαλίδας τιμών παραγωγού και καταναλωτή:
5. Γενναία χρηματοδοτικά μέτρα και πολιτικές για την δραστική μείωση του κόστους καλλιέργειας και παραγωγής
4. Δημόσιες πολιτικές για την δημιουργία και αποτελεσματική λειτουργία υποδομών στήριξης της Γεωργίας και της Κτηνοτροφίας, για τη στήριξη των αγροτών και των κτηνοτρόφων.
5. Κλαδικές πολιτικές για όλα τα βασικά αγροτικά προϊόντα.
6. Γενναία μέτρα για να ενισχυθεί η κινητικότητα στην αγορά της γης.

Τα προβλήματα επιδεινώνονται και λόγω της Νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αλλά και των νέων προτάσεων της Κομισιόν στο λεγόμενο «Έλεγχο υγείας της ΚΑΠ».

Εμείς είμαστε αντίθετοι με τις προτάσεις της Κομισιόν που θίγουν τους μικρούς και μεσαίους αγρότες. Για αυτό πρέπει να δημιουργηθεί Πανευρωπαϊκό Μέτωπο και Κίνημα αντίστασης, ώστε να μην περάσουν οι προτάσεις αυτές.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Lesvos shop...

Το φτιάξανε χωρίς να ξέρουν τι να το κάνουν. Σε πείσμα της λογικής τους, έχει έσοδα αλλά σαν αποτέλεσμα της αδιαφορίας και των παιχνιδιών τους μπαίνει μέσα.
Η αδιαφάνεια στην λειτουργία του, οι μικροκομματισμοί, τα ρουσφέτια τους και η "διαπλοκή" τους το έφτασαν εδώ που το έφτασαν.

Σήμερα πετάει ο ένας το μπαλάκι στον άλλο, οι χθεσινοί φίλοι ανταλλάσσουν εξώδικα και οι χθεσινοί "αδιάφοροι" εμφανίζονται σαν σωτήρες.

Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η τύχη του. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους, να μην χάσουν τα λεφτά τους και να κάνουν το παιχνίδι τους!

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Όταν οι κτηνοτρόφοι μετατρέπονται σε ... "εργάτες γάλακτος".

Οι εργαζόμενοι μη έχοντας άλλα μέσα παραγωγής παρά μόνο την "εργατική τους δύναμη" την πουλούν σαν εμπόρευμα στην αγορά εργασίας προκειμένου να εξασφαλίσουν την καθημερινή τους επιβίωση.

Οι κτηνοτρόφοι όμως διαθέτουν "μέσα παραγωγής". Τα κοπάδια τους.
Λογικά θα έπρεπε να μπορούν να παράγουν και να πουλούν το γάλα, να τυροκομούν, να επεξεργάζονται και πουλούν το κρέας...
Μια ολοκληρωμένη δηλαδή διαχείριση της περιουσίας τους που θα τους επέτρεπε να "μεγιστοποιούν" τα οφέλη τους.

Λογικά...
Γιατί στην πράξη έχουν μετατραπεί σε "εργάτες παραγωγής γάλακτος" που είναι αναγκασμένοι κάθε φορά να παρακαλούν τον κάθε ένα να αγοράσει την παραγωγή τους.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...

Η Ελληνική Κτηνοτροφία σε κρίσιμη καμπή

Η οικονομική και κοινωνική σημασία της ελληνικής αιγο-προβατοτροφίας, γίνεται κατανοητή αν λάβουμε υπόψη ότι το 78% των προβάτων και 91% των αιγών εκτρέφονται σε μικρές οικογενειακές μονάδες, σε ορεινές και άγονες περιοχές. Όσο για τις δυνατότητες ανάπτυξης του κλάδου, να σημειώσουμε ότι το τυρί «φέτα» (που κατοχυρώθηκε στην ΕΕ ως ελληνικό προϊόν «ονομασίας προέλευσης»), η ζήτηση του στην ευρωπαϊκή αγορά, ξεπερνάει το 1 δις €, ενώ οι ελληνικές εξαγωγές ανέρχονται μόλις τα 130 εκατ. €!!

Το βάρος της ελληνικής κτηνοτροφίας στην αγροτική παραγωγή, είναι δυσανάλογα μικρό σε σχέση με τις ανάγκες της κοινωνίας σε κρέας και γαλακτοκομικά. Η αξία της ζωικής παραγωγής στο σύνολο της ακαθάριστης αξίας της αγροτικής παραγωγής, ήταν το 2005 μόλις το 23,6% και παραμένει στάσιμη στη δεκαετία 1995-2005. Η συμμετοχή των επί μέρους κλάδων της κτηνοτροφίας στο σύνολο της ζωικής παραγωγής, υπολογίζεται σε 58,7% στην αιγο-προβατοτροφία, 19,25% στην βοοτροφία, 9,9% στην πτηνοτροφία, 7,8% στη χοιροτροφία και 4,45% στα λοιπά ζώα. Οι εισαγωγές κρέατος ανέρχονται σε 392 χιλ. τόνους (82% εγχώριας παραγωγής) και του γάλακτος σε 116 χιλ. τόνους (6,2% εγχώριας παραγωγής).

Η αξία των εισαγωγών κρέατος και γάλακτος υπολογίζεται το 2005 σε 951,8 εκατ.€ και με την αξία των εισαγομένων ζώων και γαλακτοκομικών προϊόντων (κυρίως τυριών), ανέρχεται σε 1.616 εκατ.€, δηλαδή 56% της ακαθάριστης αξίας της κτηνοτροφικής παραγωγής (2.903 εκατ.€) και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη δαπάνη για εισαγωγές μετά το πετρέλαιο!!

Ωστόσο αυτή η κατάσταση δεν είναι μοιραία και αναπόφευκτη. Σύμφωνα με μελέτες (Φ.Βακάκης, Γεωργία-Κτηνοτροφία, τεύχος 4/2007), είναι απολύτως δυνατή η υποκατάσταση του μεγαλύτερου μέρους των εισαγωγών κρέατος και γαλακτοκομικών και η αύξηση των εξαγωγών φέτας, με αύξηση της εγχώριας κτηνοτροφικής παραγωγής κατά 1.470 εκατ. € (γύρω στο 50%). Ωστόσο αυτό απαιτεί την εφαρμογή συγκροτημένης κτηνοτροφικής πολιτικής, που δυστυχώς ουδέποτε στη χώρα μέχρι σήμερα. Στο παρόν σημείωμα θα περιοριστούμε στην εξέταση των προϋποθέσεων ανάπτυξης του κλάδου της αιγοπροβατοτροφίας, από τους σημαντικότερους και πιο ελπιδοφόρους της ελληνικής κτηνοτροφίας.
Σημασία, προβλήματα και δυνατότητες
Η οικονομική και κοινωνική σημασία της ελληνικής αιγο-προβατοτροφίας, γίνεται κατανοητή αν λάβουμε υπόψη ότι το 78% των προβάτων και 91% των αιγών εκτρέφονται σε μικρές οικογενειακές μονάδες, σε ορεινές και άγονες περιοχές. Όσο για τις δυνατότητες ανάπτυξης του κλάδου, να σημειώσουμε ότι το τυρί «φέτα» (που κατοχυρώθηκε στην ΕΕ ως ελληνικό προϊόν «ονομασίας προέλευσης»), η ζήτηση του στην ευρωπαϊκή αγορά, ξεπερνάει το 1 δις €, ενώ οι ελληνικές εξαγωγές ανέρχονται μόλις τα 130 εκατ. €!!
Όμως στην ανάπτυξη του κλάδου υπάρχουν σοβαρά προβλήματα, τα οποία εντείνονται με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ. Ειδικότερα το κρισιμότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αιγο-προβατοτρόφοι τα τελευταία χρόνια, είναι οι πολύ χαμηλές τιμές στο γάλα και κρέας, καθώς η μεγάλη αύξηση του κόστους, ιδιαίτερα των ζωοτροφών. Από επαφές και συζητήσεις που είχαμε με εκπροσώπους κτηνοτροφικών οργανώσεων και απλούς παραγωγούς, κατά τις πρόσφατες περιοδείες σε κτηνοτροφικές περιοχές (Καρδίτσα, Ιωάννινα, Φθιώτιδα, κά.), διαπιστώσαμε ότι οι τιμές στο γάλα, διαμορφώθηκαν φέτος γύρω στα 0.82 €/κιλό για το πρόβειο, 0.46 για το κατσικίσιο και 0.34 για το αγελαδινό. Οι περυσινές τιμές ήταν κατά κανόνα μεγαλύτερες, παρότι συνολικά μετά το 2004 (έτος συγκρότησης «καρτέλ») κινούνται σε χαμηλά επίπεδα.
Επίσης το αρνίσιο κρέας, οι τιμές παραγωγού ανήλθαν φέτος 4,5-5 €, σε σχέση με 7-7,5 €/κιλό πέρυσι, ενώ στην κατανάλωση έφθασε τα 11-12 €/κιλό! Τέλος οι ζωοτροφές αυξήθηκαν φέτος κατά 40-50 % (καλαμπόκι από 42 δρχ/κιλό σε 68 δρχ/κιλό, σόγια από 75 σε 95-110, κριθάρι από 39 σε 65-68, πίτουρα από 25 σε 60 δρχ/κιλό), με αποτέλεσμα τη δραματική μείωση του εισοδήματος των κτηνοτρόφων. Αυτή ήταν και η αιτία, που σε διάφορες περιοχές της χώρας οι αιγο-προβατοτρόφοι βγήκαν αγανακτισμένοι στους δρόμους.

Οι αιτίες των χαμηλών τιμών στο κρέας και το γάλα, έχουν άμεση σχέση με τη δράση των «καρτέλ» (μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών και αλυσίδων super-market), καθώς μεγαλέμπορων και εισαγωγέων στις ζωοτροφές. Η κυβέρνηση στο εκρηκτικό πρόβλημα των μεγάλων ανατιμήσεων απαντά με πολλά «θα».

Τέλος μεγάλες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτρόφοι από τη χρόνια έλλειψη υποστηρικτικών υποδομών (πρόσβαση σε ποιμνιοστάσια, ηλεκτροφωτισμός, παροχή κτηνιατρικών υπηρεσιών, ασφάλιση ζωικού κεφαλαίου, συστηματική ενημέρωση, κά.)
Άξονες ανάπτυξης της κτηνοτροφίας
Για την ανάπτυξη της αιγο-προβατοτροφίας και γενικότερα της κτηνοτροφίας, απαιτούνται σχεδιασμένες παρεμβάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να ενταχθούν σε αναπτυξιακά προγράμματα, τοπικού, περιφερειακού και εθνικού χαρακτήρα. Ειδικότερα χρειάζεται:

α) χωροθέτηση οργανωμένων χώρων σταυλισμού αιγοπροβάτων, οι οποίοι θα ανήκουν σε ομάδες κτηνοτρόφων και σε ΟΤΑ. Νομοθετική ρύθμιση της ορθολογικής χρήσης των βοσκοτόπων και βελτίωση της παραγωγικής τους ικανότητας. Οργανική σύνδεση της ζωικής και φυτικής παραγωγής, για εξασφάλιση των αναγκαίων ζωοτροφών. Χωροθέτηση, οργάνωση και λειτουργία κτηνοτροφικών πάρκων.
β) ανάπτυξη της έρευνας σε καίρια θέματα κτηνοτροφίας, όπως ανάδειξη, βελτίωση και αναπαραγωγή αυτοχθόνων φυλών ζώων. Καλύτερη αξιοποίηση υποπροϊόντων φυτικής παραγωγής στην εκτροφή. Προληπτική κτηνιατρική περίθαλψη, αξιοποίηση της παραγωγή γάλακτος αιγών για παραγωγή ειδικών τυριών, κά.
γ) εφαρμογή προγραμμάτων κατάρτισης των κτηνοτρόφων, ασφάλισης ζωικού κεφαλαίου έναντι διαφόρων κινδύνων, στελέχωση δομών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για συμβουλευτική στήριξη κτηνοτρόφων, «σχέδια βελτίωσης» για συγχρηματοδότηση κόστους ανέγερσης ποιμνιοστασίων, κλπ.
δ) αύξηση κατά 10% των ενισχύσεων για ίδρυση κτηνοτροφικών μονάδων, συντόμευση διαδικασίας έγκρισης επενδύσεων στα πλαίσια του ΚΠΣ, απλούστευση διαδικασιών έγκρισης περιβαλλοντικών όρων ίδρυσης κτηνοτροφικών μονάδων, συντόμευση χρόνου καταβολής εξισωτικής αποζημίωσης στους κτηνοτρόφους.
ε) δημόσια παρέμβαση στη διαμόρφωση των τιμών παραγωγού (γάλακτος-κρέατος) με καταπολέμηση των διαφόρων «καρτέλ», έλεγχο στις τιμές των αγροεφοδίων (ζωοτροφές, κτηνοφάρμακα), κλείσιμο της ψαλίδας τιμών παραγωγού-καταναλωτή, έλεγχος της ποιότητας, προστασία των ποιοτικών προδιαγραφών της «φέτας», αποτροπή «ελληνοποίησης» ξένων προϊόντων.
στ) στήριξη της βιολογικής κτηνοτροφίας (ενημέρωση, εκπαίδευση, υποδομές, σφαγεία, έλεγχος ποιότητας), απαγόρευση της κυκλοφορίας μεταλλαγμένων ζωοτροφών, προβολή και καθιέρωση της ταυτότητας των προϊόντων, δημιουργία παραρτημάτων του ΕΦΕΤ σε όλους τους Νομούς και συστηματικούς ελέγχους ποιότητας.
ζ) στήριξη νέων κτηνοτρόφων για παραμονή στον κλάδο, κοινωνικές υποδομές (υγείας, παιδείας, πολιτισμού, κά), αύξηση συντάξεων και προσέγγιση στις κατώτατες συντάξεις του ΙΚΑ.
η) παροχή χαμηλότοκων δανείων στους κτηνοτρόφους και ρύθμιση πανωτοκιών, σύνδεση «αγροτουρισμού» με διάθεση τοπικών ποιοτικών κτηνοτροφικών προϊόντων./
θ) ενθάρρυνση και στήριξη προσπαθειών συνεταιριστικοποίησης κτηνοτρόφων (παραγωγή, επεξεργασία, τυποποίηση, εμπορία).
ι) δημιουργία σε κάθε περιοχή συλλογικών φορέων υπεράσπισης των συμφερόντων των κτηνοτρόφων και αγωνιστική διεκδίκηση των αιτημάτων τους, σε συνεργασία με άλλους αγροτικούς και κοινωνικούς φορείς.

Αρθρο του Γιάννη Τόλιου, μέλους της ΠΓ του ΣΥΝ στην "ΑΥΓΗ".
Σχετικά κείμενα: Οι άξονες που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την κτηνοτροφία της Λέσβου
Σχετικό video από το ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου: Νεοφιλελευθερισμός πρώτο μέρος

Διαβάστε το πλήρες κείμενο...